Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2025/5579 E. 2026/3364 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2025/5579
Karar No
2026/3364
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/303 E., 2021/862 K. SUÇ :Kişinin, kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta, kredi kurumlarının çalışanı olarak tanıtması veya bu kurumlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama, ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, sanık ...'in temyiz isteminin temyiz nedenleri bildirmediğinden reddi gerektiği, sanık ... açısından ise temyiz dilekçesinde temyiz nedenlerinin bildirildiği ve temyiz isteminin reddini gerektirir bir durum olmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İlk Derece Hatay 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2019/530 Esas, 2020/5 Karar sayılı kararı ile Sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK 158/1-L, 52/2-4, 53, 58/6 Maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 20.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına, sanık ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun TCK 158/1-L, 52/2-4, 53, 58/6 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis ve 30.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. İstinaf Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin,17.05.2021 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıkların istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ...'in temyiz istemi; diğer sanıktan daha az ceza alması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, ilişkindir. 2. Sanık ...'in temyiz istemi; kararın temyiz edilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE (1) Sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesinde; 5271 sayılı CMK'nin 288. maddesindeki "Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.", aynı Kanun'un 294. maddesindeki "Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir." ve aynı Kanun'un 301. maddesindeki "Yargıtay yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar." şeklindeki düzenlemeler gözetilerek, sanığın temyiz dilekçesinde hükmün hukuki yönüne ilişkin herhangi bir temyiz nedeni göstermediği ayrıca usulüne uygun şekilde karar tarihine göre yürürlükte olan "CMK'nın mülga 295/1. fıkrası uyarınca temyiz nedenlerini bildirir ek dilekçenin gerekçeli kararın tebliğinden itibaren başlayarak (7) gün içerisinde verilmesi halinde temyiz talebinin incelenebileceği aksi halde sebep yoksunluğundan temyiz talebinin reddedileceği" hususlarını içeren meşruhatlı tebligat ile de gerekçeli kararın tebliğ edilmesine rağmen gerekçeli temyiz dilekçesi vermediği anlaşılmakla, sanığın temyiz isteminin 5271 sayılı Kanun'un 298. maddesinin 1. fıkrası uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği belirlenmiştir.

(2) Sanık ...'in temyiz taleplerinin incelenmesinde; Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla sanık hakkında kurulan hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

V. KARAR 1. Gerekçe bölümünde (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, sanık ...'in temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, 2. Gerekçe bölümünde (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi'nin 17.05.2021 tarihli kararında, sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün ONANMASINA, 26.03.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2025/5579, K. 2026/3364, T. 26.03.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2025-5579-e-2026-3364-k-00744b23062f