Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/582 E. 2025/1015 K. – Kamu Kurum Ve

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/449 E., 2023/579 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının zararına dolandırıcılık HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Ret, onama Yapılan ön inceleme neticesinde Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 08.06.2023 tarihli ve 04.07.2023 tarihli, 2022/449 Esas, 2023/579 Karar sayılı asıl kararının ve ek kararının Cumhuriyet Savcısı, sanık müdafii, katılan ..., katılan ... vekili tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: Suç tarihinin, sanığın ihraç edildiği 29.10.2016 olduğu ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'un 158 inci maddesinin üçüncü fıkrasının yürürlük tarihinin 24.11.2016 tarihi olduğu dikkate alındığında, suç tarihi itibariyle sanık hakkında 158/3 maddenin uygulanma imkanı bulunmadığı belirlenerek yapılan incelemede; A. Cumhuriyet savcısı, sanık müdafii, katılan ... vekilinin temyiz talepleri yönünden; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286/2-g maddesinde yer verilen “On yıl veya daha az hapis cezasını veya adlî para cezasını gerektiren suçlardan, ilk derece mahkemesince verilen beraat kararları ile ilgili olarak istinaf başvurusunun esastan reddine dair kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin, Cumhuriyet savcısı ve katılan vekilinin temyiz istemlerinin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. ...'nın ek karara yönelik temyiz talebi yönünden, Yargılama konusu nitelikli dolandırıcılık suçu yönünden Kurumun doğrudan zarar görmediği ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237/1. maddesi uyarınca mezkûr suçtan açılan kamu davasına katılma hakkının ve aynı Kanun’un 260/1. maddesi gereği bu suçtan kurulan hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşılmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 11.07.2023 tarihli ek kararında hukuka aykırılık görülmediğinden Kurum vekilinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 296/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİ İLE EK KARARIN ONANMASINA, 21.01.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.