Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/4004 E. 2024/10253 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/63 E., 2018/266 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama Sanık ... Tekin müdafiinin vaki duruşmalı inceleme talebinin, yasal koşulları bulunmadığından, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 318. maddesi uyarınca reddine karar verilerek duruşmasız olarak yapılan incelemede: A. Cumhuriyet savcısının temyiz istemi yönünden Cumhuriyet savcısının temyizinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi uyarınca ve kıyasen uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 310/son maddesinde belirlenen 1 aylık yasal süreden sonra yapıldığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, B. Katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz istemleri yönünden Bozma üzerine yapılan yargılamada, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; Gerekçeli karar başlığında "19.10.2012" olarak yanlış gösterilen suç tarihinin, Mahkemece "28.09.2012" olarak düzeltilmesi mümkün görülmüş; sanık ... hakkında hükmedilen adli para cezasına ilişkin, 5237 sayılı TCK'nın 157/1 ve 62. maddeleri uyarınca 100 gün karşılığı adli para cezası olarak belirlenmesi ve bir gün karşılığının 20,00 TL olarak takdir edilmesi suretiyle neticeten 2.000,00 TL adli para cezasına hükmedilmesine rağmen 5237 sayılı TCK'nın 52/4. maddesine ilişkin uygulamanın yer aldığı paragrafa yazılan "4 gün adli para cezasından çevrilme 80 TL adli para cezasının" ibaresinin mahallinde düzeltilebilir maddi hata olduğu kabul edilmiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 1. Sanık ... hakkında Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2012 tarihli ve 2012/13 Esas, 2012/516 Karar sayılı mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerekirken, suç tarihinden sonra kesinleşen mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas alınması, 2. Gerekçeli kararın hüküm fıkrasında "Katılan kendisini vekil ile temsil ettirdiğinden A.A.Ü.T gereğince 2280 TL vekalet ücretinin sanıktan alınarak, katılana verilmesine" yazılması suretiyle çelişkiye neden olunması, Yasaya aykırı, katılan vekili, sanık ... müdafii ve sanık ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükümlerin, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına ve katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesine ilişkin "A-7" ve "B-8" numaralı paragrafların çıkartılıp yerlerine sırasıyla "Sanık ... hakkında, Adana 7. Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.06.2012 tarihli ve 2012/13 Esas, 2012/516 Karar sayılı ilamıyla verilen 4 yıl 6 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezasıyla cezalandırılmasına ilişkin mahkûmiyet hükmünün tekerrüre esas olduğu anlaşılmakla, 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddeleri uyarınca verilen cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına" ve "Katılanın kendisini vekil ile temsil ettirdiği anlaşıldığından, hüküm tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi uyarınca takdir edilen 2.180,00 TL avukatlık ücretinin sanıklardan eşit oranda alınarak katılana verilmesine" cümlelerinin yazılması suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2024 tarihinde karar verildi.