Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/3246 E. 2025/1722 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2023/1372 E., 2023/1986 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2023 tarihli ve 2017/823 Esas ve 2023/601 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2012 ve 2013 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 5 yıl 6 ay 20 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 15.11.2023 tarihli ve 2023/1372 Esas, 2023/1986 Karar sayılı Kararı ile istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz istemi; suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna, lehe hükümlerin uygulanmadığına ve re'sen gözetilecek nedenlerle kararın bozulmasına ilişkindir. III. GEREKÇE 1.Dosyada mevcut, vergi tekniği raporu, Adli Tıp Kurumu ve bilirkişi raporları, sanık savunması ve tüm dosya içeriğine göre; yapılan yoklamalarda sanığın ticari faaliyetinin tespit edilememesi nedeniyle mükellefiyet kaydının 31.12.2012 tarihi itibariyle re'sen terkin edilmesine rağmen 2013 takvim yılında fatura düzenlemeye devam etmesi, şirketin açılış yoklama tutanağının sanık tarafından imzalanması, anlaşmalı matbaalarda basılan faturaların bizzat sanık tarafından teslim alınmış olması, sanığın şirketin işlemlerini gerçekleştirmek için tanığa verdiğini iddia ettiği vekaletnamenin ibraz edilememesi ve tanığın, sanık beyanlarını doğrulamaması hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanığın atılı suçu işlediğine dair tam kanaate varıldığından, sanık müdafinin sanığın atılı suçu işlediğine dair delil bulunmadığına ve eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna yönelik temyiz sebepleri ile hükmedilen ceza miktarı bakımından erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilmesinin mümkün olmaması ve sanık hakkında takdiri indirim uygulanmasına karar verilmesi nedeniyle de lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre ceza yaptırımının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiş ve hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 15.11.2023 tarihli ve 2023/1372 Esas, 2023/1986 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.02.2025 tarihinde karar verildi.