Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2024/2365 E. 2024/9303 K. – Sahte Fatura
Konu: Sahte Fatura Düzenleme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2024/2365
- Karar No
- 2024/9303
- Karar Tarihi
- Konu
- Sahte Fatura Düzenleme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/570 E., 2023/837 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin,16.06.2015 tarihli ve 2014/12 Esas, 2015/282 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, iki kez 3 yıl 9 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair mahkumiyet kararının, sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesinin 24.05.2022 tarihli ve 2019/3787 Esas, 2022/9596 Karar sayılı kararı ile lehe yasa değerlendirmesi nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 2. İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2022/570 Esas, 2023/837 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında 2008 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan, 5271 sayılı Kanunu’nun 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası uyarınca dava zamanaşımı gerçekleştiğinden düşme kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; düşme kararının bozulmasına, sanığın cezalandırılması gerektiğine, ilişkindir. III. GEREKÇE Sanığın yargılama konusu eylemleri için, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 213 sayılı Vergi Usul Kanun’un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası uyarınca belirlenecek cezasının türü ve üst haddine göre; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve suç tarihlerinden hüküm tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul 20. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.11.2023 tarihli ve 2022/570 Esas, 2023/837 Karar sayılı kararında katılan vekilince öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekilinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.07.2024 tarihinde karar verildi.