Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/3344 E. 2024/2155 K. – Mühür Bozma
Konu: Mühür Bozma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/3344
- Karar No
- 2024/2155
- Karar Tarihi
- Konu
- Mühür Bozma
K A N U N Y A R A R I N A B O Z M A MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/190 E., 2022/340 K. SUÇ : Mühür bozma İNCELEME KONUSU KARAR : Mahkûmiyet KANUN YARARINA BOZMA YOLUNA BAŞVURAN: Adalet Bakanlığının istemi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: İlgili kararın kanun yararına bozulması Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.06.2022 tarihli ve 2022/190 Esas, 2022/340 Karar sayılı kararı ile sanığın mahkûmiyetine ilişkin dava dosyası, Adalet Bakanlığının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/25974 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57249 sayılı Tebliğnamesi ile Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57249 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Mühür bozma suçundan sanık ...’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 163/3 ve 62. maddeleri uyarınca 150 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin 13/02/2018 tarihli ve 2017/170 esas, 2018/49 sayılı kararının 05/04/2018 tarihinde kesinleşmesini müteakip, sanığın denetim süresi içerisinde 17/10/2018 tarihinde işlediği kasıtlı suçtan mahkûm olduğunun ihbar edilmesi üzerine hükmün açıklanması ile sanığın 5237 sayılı Kanun'un 163/3 ve 62. maddeleri uyarınca 150 gün adlî para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2022 tarihli ve 2022/190 esas, 2022/340 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. 1- Dosya kapsamına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun "adlî para cezası başlıklı" 52. maddesinde yer alan "(1) Adlî para cezası, beş günden az ve kanunda aksine hüküm bulunmayan hallerde yediyüzotuz günden fazla olmamak üzere belirlenen tam gün sayısının, bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ile çarpılması suretiyle hesaplanan meblağın hükümlü tarafından Devlet Hazinesine ödenmesinden ibarettir. (2) En az yirmi ve en fazla yüz Türk Lirası olan bir gün karşılığı adlî para cezasının miktarı, kişinin ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak takdir edilir. (3) Kararda, adlî para cezasının belirlenmesinde esas alınan tam gün sayısı ile bir gün karşılığı olarak takdir edilen miktar ayrı ayrı gösterilir. (4) Hakim, ekonomik ve şahsi hallerini göz önünde bulundurarak, kişiye adlî para cezasını ödemesi için hükmün kesinleşme tarihinden itibaren bir yıldan fazla olmamak üzere mehil verebileceği gibi, bu cezanın belirli taksitler halinde ödenmesine de karar verebilir. Taksit süresi iki yılı geçemez ve taksit miktarı dörtten az olamaz. Kararda, taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının tahsil edileceği ve ödenmeyen adlî para cezasının hapse çevrileceği belirtilir." şeklindeki düzenleme karşısında, mahkemece gün adlî para cezasına hükmedilmesi sonrası infaza elverişli olacak şekilde her bir gün karşılığı para cezası miktarı belirtilmeyerek hükmün eksik kurulmasında, 2- Hınıs Asliye Ceza Mahkemesinin 28/06/2022 tarihli kararında, gerekçede 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nu 203/1. maddesinde yer alan mühür bozma suçunun unsurlarının tartışıldığı, hüküm kurulurken 203/1 gereğince adli para cezası tercih edilerek hüküm kurulduğunun anlaşıldığı fakat kanun maddesi belirtilirken 203/1 yazılması yerine 163/3 yazılarak hüküm kurulmasında; İsabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1. Dosya kapsamına göre; 04.04.2015 tarihli mühür bozma tutanağına konu 25.03.2015 tarihli mühürleme işlemini gerçekleştiren ARAS Elektrik Dağıtım Anonim Şirketi'nin mühürleme tarihinden önce 28.06.2013 tarihinde özelleştirilmesi nedeniyle, lisans sahibi özel şirket görevlileri tarafından yapılan bu mühürleme işlemine aykırı davranışta, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinde düzenlenen mühür bozma suçunun unsurlarının oluşmayacağı anlaşılmıştır. 2. İnceleme konusu hüküm hakkında öncelikle belirlenen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağına ilişkin Adalet Bakanlığından görüş istenilmesine karar vermek gerekmiştir. III. KARAR Gerekçe bölümünde tespit edilen husus yönünden kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dava dosyasının, Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, Oy birliğiyle, 26.02.2024 tarihinde karar verildi.