Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2023/1530 E. 2024/5549 K. – Sahte Fatura
Konu: Sahte Fatura Düzenleme
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2023/1530
- Karar No
- 2024/5549
- Karar Tarihi
- Konu
- Sahte Fatura Düzenleme
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/863 E., 2022/429 K. SUÇ : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A.1. Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014//352 Esas, 2015/779 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında sahte fatura düzenleme suçundan, 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 3 kez 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2.Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 29.12.2015 tarihli ve 2014//352 Esas, 2015/779 Karar sayılı kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine Yargıtay 11. Ceza Dairesince 7394 sayılı Kanun'un uygulanması zorunluluğu nedeniyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine, Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/863 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararı ile sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin (b) fıkrası, altıncı fıkrası, 5237 sayılı Kanun'un 43, 62 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Dava dosyası, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan 12.04.2023 tarihli, 2023/4039 sayılı ve bozma görüşlü Tebliğname ile Daireye tevdi edilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği gerekçesizdir.
III. OLAY VE OLGULAR Suburcu Vergi Dairesi mükellefi olan ve cep telefonu, telefon aksesuarı, kontör satışı faaliyetinde bulunan sanığın, 2010, 2011 ve 2012 takvim yıllarında kredi kartı sahiplerinin nakit ihtiyacını karşılamak ya da borçlarının ötelenmesini sağlamak amacıyla POS tefeciliği yaptığı ve kontör satışı yapmış gibi sahte gider belgeleri düzenlediği iddiasıyla açılan kamu davasında; Mahkemece, alınan bilirkişi raporu, vergi tekniği ve vergi suçu raporları ile tüm dosya kapsamına göre atılı suçun işlendiği sabit kabul edilerek sanık hakkında temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur.
IV. GEREKÇE Sanık hakkında düzenlenen vergi tekniği raporu incelendiğinde; çeşitli bankalara ait POS cihazlarından POS çekimlerinin yapıldığı, en son 2012 ekim ayında pos hareketi olduğunun tespit edildiği bu suretle suç tarihinin en aleyhe kabulle 31.10.2012 olduğu belirlenerek yapılan incelemede; 1.5271 sayılı Kanun'un 217 nci maddesi uyarınca duruşmadan edindiği kanaate göre delilleri değerlendirip yüklenen suçun sübutu yönünden vicdani kanıya ulaşan Mahkemenin kabulünde hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.
V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep 10. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.09.2022 tarihli ve 2022/863 Esas, 2022/429 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
25.04.2024 tarihinde karar verildi.