Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/8313 E. 2024/12115 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/8313
Karar No
2024/12115
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Zile Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.09.2018 tarihli ve 2017/601 Esas, 2018/354 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında; yargı görevini yapanı etkileme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 277/2 maddesi uyarınca 2 yıl 1ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, özel belgede sahtecilik suçundan hüküm kurulmasına yer olmadığına karar verilmiştir. 2. Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 20.04.2021 tarihli ve 2020/443 Esas, 2021/1228 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanığın istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde: sanık hakkında verilen mahkumiyet hükmünün ve hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin kararın kaldırılmasına, sanığa atılı suçların yasal unsurları oluşmadığından, sanığın CMK'nın 223/2-a maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısı tarafından, duruşma açılarak hüküm kurulması gerekirken duruşma açılmadan hüküm kurulmasının usul ve yasaya aykırı olduğu , özel belgede sahtecilik suçunun oluştuğu belirtilerek hükümler temyiz edilmiştir. III. GEREKÇE İlk derece Mahkemesince kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince mahkûmiyet hükmü ve hüküm kurulmasına yer olmadığına ilişkin karar kaldırılarak duruşma açılmaksızın 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a ve 303/1/a maddeleri uyarınca beraat kararı verilmiş ise de mevcut delillerin yeniden değerlendirilmesi suretiyle yeni hükümler kurulup İlk Derece Mahkemesinin olaya ilişkin kabulünden farklı olarak beraat kararları verilmesinin, 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına girmediği ve bu hususa ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. Maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan inceleme sonucunda sanık hakkında beraat kararları verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle başkaca yönleri incelenmeyen hükümlerin, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/2-b maddesi uyarınca takdîren samsun Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/8313, K. 2024/12115, T. 22.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-8313-e-2024-12115-k-c9638d54f3c5