Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2022/5043 E. 2024/12117 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2022/5043
Karar No
2024/12117
Karar Tarihi

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararının katılan vekili ve sanık ... müdafii tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü; Sanık ... hakkında kurulan hükmün kesin nitelikte olduğu belirlenmiştir. Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Kayseri (Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesinin, 23.12.2016 tarihli ve 2015/833 Esas, 2016/904 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında, 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme suçundan 213 sayılı Vergi Usul Kanunu'nun (213 sayılı Kanun) 359/b maddesi, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 43/1, 62/1 ve 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 1 ay 15 gün hapis cezasıyla cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiilerinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılarak yapılan inceleme neticesinde; a) Sanık ... yönünden 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a maddesi uyarınca istinaf başvurusunun esastan reddine, b)Sanık ... yönünden 5271 sayılı Kanun'un 280/2 maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanığın aynı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, Karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan vekilinin temyiz isteği; sanık ... yönünden de suçun sabit olduğuna, beraat kararının usûl ve yasaya aykırı olduğuna, 2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanığın beraat etmesi gerektiğine, cezalandırılması için yeterli delil bulunmadığına, İlişkindir. III. GEREKÇE Sanık ...'nun yargılama konusu 2009, 2010 ve 2011 takvim yıllarında sahte fatura düzenleme eylemi için, 213 sayılı Kanun’un 359/b maddesi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst sınırına göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve en aleyhe kabulle 31.12.2011 suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu anlaşılmıştır. IV. KARAR A. Sanık ... Yönünden 5271 sayılı Kanun'un 286/2-a maddesinde yer verilen “İlk derece mahkemelerinden verilen beş yıl veya daha az hapis cezaları ile miktarı ne olursa olsun adlî para cezalarına ilişkin istinaf başvurusunun esastan reddine dair bölge adliye mahkemesi kararları”nın temyiz incelemesine tabi olmadığına ilişkin düzenleme ile incelemeye konu suçun, aynı Kanun’un 286/3. maddesi kapsamında da bulunmadığı dikkate alındığında, sanık müdafiinin temyiz isteminin, 5271 sayılı Kanun’un 298/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle REDDİNE, B. Sanık ... Yönünden Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 5271 sayılı Kanun’un 302/2. maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 303/1-a maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223/8. maddesi gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Kayseri (Kapatılan) 15. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2022/5043, K. 2024/12117, T. 22.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2022-5043-e-2024-12117-k-1cb02528182b