Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/42767 E. 2026/5037 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın, kendisini yabancılar şubede polis olarak tanıtıp polis telsizi, polis kimlik kartı kullanan dosyası tefrik edilen meçhul şüpheliye iştirak ederek mağdurlardan para almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın, mağdur ..'nın kız arkadaşı ..'ı ve başka kadınlara fuhuş yaptırdığını, ..'nın .. ile beraberliğini öğrendiğinde ..'ı darp edip kendisini de tehdit ettirdiğini, durumu arkadaşı ..'e anlatınca onun yardımcı olacağını söylediğini, ..'ın pasaportu alıp kurtarmak amacıyla arkadaşının gidip polis gibi davrandığını, pasaportu bu şekilde alıp ...'a verdiklerini, ancak para alma olayının olmadığını, bir gün sonra mağdur ...'nın yanında iki erkek şahısla gelip ...'ın yanlarından ayrıldığını, bu olayı kendisinin gerçekleştirdiğinden ...'ın 2000 Dolar borcunu ödemez ise şikayetçi olacağını söylediğini, para vermeyeceğini söyleyince de şikayet edip iftira attığını savunduğu, dosyada ... isimli ... vatandaşı kişinin pasaport fotokopisinin olduğu, olayın 12.05.2012 tarihinde olduğu halde şikayetin 13.05.2012 tarihinde saat 22:15 de yapıldığı, sanığın anlattığı olaydan dolayı mağdurların kendisine iftira atmasını gerektirir husumet şüphesi olduğundan, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması gerekçesiyle beraat kararı verilmesi gerekir iken kovuşturma aşamasında ulaşılamayan mağdurların kolluk beyanına itibar edilerek mahkumiyet hükümleri kurulması, Kabule göre de; 1.Mağdurların beyanına göre, kendisini yabancılar şubede polis olarak tanıtıp polis telsizi, polis kimlik kartı kullanan meçhul şüphelinin mağdurlar aynı ortamda bulunduğu sırada deport edeceği tehdidiyle para istediği iddia edildiğinden 5237 sayılı TCK'nin 43/2. maddesi kapsamında aynı suçun birden fazla kişiye karşı tek bir fiille işlenmesi durumu olduğundan zincirleme şekilde işlenen tek suçtan hüküm kurulması gerekir iken her mağdura yönelik ayrı ayrı ceza tayini, 2.Suç tarihi 12.05.2012 olduğu halde 13.05.2012 şeklinde hatalı gösterilmesi, Yasaya aykırı, sanık müdafiinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA 05.05.2026 tarihinde karar verildi.