Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41202 E. 2025/13255 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/1121 Esas, 2019/921 Karar SUÇ : Nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

Yapılan ön inceleme neticesinde sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Konya 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 01.11.2018 tarihli ve 2017/343 Esas, 2018/453 Karar sayılı kararıyla; sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-j, 62, 52/2-4 ve 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis ve 97.900,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.

2. Anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 19.07.2019 tarihli ve 2019/1121 Esas, 2019/921 Karar sayılı kararı ile anılan kararların dosya üzerinden kaldırılmasına ve sanığın 5271sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyizi; suçun sübut bulması nedeniyle hukuka aykırı beraat kararlarının bozulması gerektiğine yöneliktir.

III. GEREKÇE Sanığın ... A.Ş. ile 1.000.000 TL limitli genel kredi sözleşmesi imzaladığı, sözleşmenin 03.07.2014 tarihinde onaylandığı, bu kapsamda 27.05.20 14... .10.2014 tarihlerinde toplam 630.000,00 TL değerindeki taşınmazlarını ipotek ettiği, suça konu iki sahte bonodan 25.000,00 TL’lik olanın 10.12.2014’te, 33.750,00 TL’lik olanın 20.02.2015’te bankaya teslim edildiği, sanığa sözleşme kapsamında 03.07.2014–05.09.2017 tarihleri arasında parça parça 725.000,00 TL kredi kullandırıldığı ve 112.000,00 TL’sinin tahsil edildiği, Mahkemece sanığın eyleminin TCK'nin 158/1-j maddesi kapsamında değerlendirilerek mahkûmiyetine karar verildiği, Bölge Adliye Mahkemesinin istinafı esastan reddettiği, ancak Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet Savcısının itirazı üzerine dosyanın yeniden incelendiği, itirazda bonoların sözleşmeye göre ileri tanzim tarihli olduğu ve bunların kredi öncesinde mi, yoksa sonrasında mı verildiğinin tespit edilmediği, ipoteklerin borcu karşılayıp karşılamadığı, senet alınmasının zorunlu olduğu, menfaat miktarının belirlenmediği, bu yönlerden bilirkişi incelemesi yapılması gerektiğinin belirtilmiş olduğu, Bölge Adliye Mahkemesince bu itiraz üzerine katılan bankaya müzekkere yazıldığı ve bankanın cevabi yazısında; sanığın genel kredi sözleşmesiyle parça parça kredi kullandığı, suça konu bonoların da teminat olarak alınmak suretiyle genel kredi sözleşmesinden kredi sağlandığı, teminat alınmaksızın bankalarınca kredi kullandırmalarının mümkün olmadığının belirtildiği, bu hususun Bölge Adliye Mahkemesince gerekçesine de yazılmasına rağmen ve suça konu bonoların krediye teminat olarak verilerek kredi kullandırıldığı aşikarken, bankanın cevabi yazısına, Bölge Adliye Mahkemesinin gerekçesine ve dosya içeriğine ters düşer şekilde beraat kararı verilmesi hatalı olup, anılan kararın 5271 sayılı Kanun'un 303/1-a. maddesi kapsamına da girmediği ve sübuta ilişkin değerlendirmenin aynı Kanun'un 280/1-g. maddesine göre duruşma açılarak ve taraflar da çağrılarak delillerin değerlendirilmesi sonucunda anılan Kanun maddesinin ikinci fıkrasına göre yeniden hüküm kurulması suretiyle yapılabileceği gözetilmeden, duruşma açılmaksızın dosya üzerinden yapılan yanlış inceleme ve değerlendirme sonucunda sanığın beraatine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Konya Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,20.10.2025 tarihinde karar verildi.