Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41170 E. 2025/1684 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/41170
Karar No
2025/1684
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2318 E., 2020/391 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Esastan ret TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Silvan Asliye Ceza Mahkemesinin 08.05.2018 tarihli ve 2018/193 Esas, 2018/352 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesi uyarınca mükerrerlik nedeniyle kamu davasının reddine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 04.03.2020 tarihli ve 2018/2318 E., 2020/391 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın beraati yerine davanın reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği mahkemesince gerekçeleri gösterilerek doğru biçimde belirlendiğinden, sanık müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Silvan Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 10.02.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/41170, K. 2025/1684, T. 10.02.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-41170-e-2025-1684-k-a5245cc40d43