Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41156 E. 2025/12074 K. – Mühür Bozma

Konu: Mühür Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/41156
Karar No
2025/12074
Karar Tarihi
Konu
Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/99 E., 2020/865 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle;

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.12.2019 tarihli ve 2019/116 Esas, 2019/1372 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi (5271 sayılı Kanun) 223/7. maddesi uyarınca mükerrerlik nedeniyle kamu davasının reddine karar verilmiştir. 2. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin 23.06.2020 tarihli ve 2020/99 E., 2020/865 K. sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik inceleme ile karar verildiğine ilişkindir.

III. GEREKÇE 1.Sanık hakkında aynı işyeri ile ilgili düzenlenmiş 03.10.2018 tarihli mühür bozma ve yeniden mühürleme tutanağı hakkında mahallinde işlem yapılması mümkün görülmüştür. 2.Sanık hakkında aynı fiil nedeniyle mükerrer açılan kamu davasının 5271 sayılı CMK’nin 223/7. maddesi uyarınca reddine karar verilmesi gerektiği mahkemesince gerekçeleri gösterilerek doğru biçimde belirlendiğinden, katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesinin kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Şanlıurfa 4. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 15. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.09.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/41156, K. 2025/12074, T. 24.09.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-41156-e-2025-12074-k-0d256d128495