Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/41101 E. 2025/13581 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1101 E. 2020/4292 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.11.2019 tarihli ve 2019/341 Esas, 2019/684 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan yüklenen fiilin kanunda suç olarak tanımlanmamış olması nedeniyle CMK'nun 223/2-a maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, 20.10.2020 tarihli ve 2020/1101 Esas, 2021/4292 Karar sayılı kararı ile duruşma açılarak yapılan inceleme sonunda, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet savcısının istinaf başvurusunun kabulüyle anılan hükmün 5271 sayılı CMK'nın 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı TCK'nın 204/1, 53... . maddeleri uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanıp, cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejmine göre çektirilmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; suça konu sürücü belgesinin aldatma kabiliyetini haiz olmadığına, mahkûmiyet hükmünün bozulup, beraat kararı verilmesine ilişkindir.

III. GEREKÇE Bölge Adliye Mahkemesi Cumhuriyet savcısı, sanığın da bulunduğu duruşmada verdiği mütalaada TCK 58. Maddesinin uygulanmasını talep ettiği ve sanığa mütalaaya karşı diyeceklerinin sorulduğu ayrıca ilk derece mahkemesince 07.11.2019 tarihli duruşmada, atılı suçun sübutu halinde TCK'nın 58. maddesinin uygulanması ihtimaline binaen CMK'nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanındığı anlaşıldığından ek savunma hakkının ihlal edildiğine dair Tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterildiği, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığn temyiz istemi yerinde görülmemiş Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesinin, kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği Tebliğname’ye aykır olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul Anadolu 66. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 18. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.