Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39253 E. 2025/3518 K. – Hizmet Nedeniyl

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/2140 E., 2021/1015 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 08.03.2010 tarihli, 2007/162 Esas ve 2010/146 Karar sayılı kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan,5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun (5237 sayılı Kanun) 155/1, 62, 52/2, 53. maddeleri ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanun’un (5271 sayılı Kanun) 231/5. maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 29.06.2010 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Sanığın denetim süresi içerisinde 10.02.2014 tarihinde işlediği mala zarar verme suçundan dolayı, sanığın Antalya 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/319 Esas, 2017/498 Karar sayılı kararıyla verilen 3 ay 10 gün hapis cezasının 22.05.2018 tarihinde kesinleşmesi nedeniyle hükmün açıklanması için ihbarda bulunulması üzerine duruşma açılıp yapılan yargılama sonucunda, Alanya 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 25.10.2018 tarihli, 2018/113 Esas ve 2018/573 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 231/11. maddesi uyarınca hükmün açıklanması ile sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan, 5237 sayılı Kanun’un 155/1. 62, 52 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 22.05.2019 tarihli, 2019/80 Esas, 2019/1081 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii ve katılan vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile, duruşmalı yapılan inceleme neticesinde 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan 5237 sayılı Kanun’un 155/1, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 12.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesi kararının sanık müdafii tarafından temyizi üzerine, Yargıtay 15. Ceza Dairesinin 08.10.2020 tarihli ve 2020/4814 Esas, 2020/9781 Karar sayılı kararı ile, denetim süresi içerisinde işlenen suçun uzlaştırma kapsamına alınmış olması nedeniyle uyarlamaya yargılaması yapılıp yapılmadığının araştırılması ve hükmün açıklanması şartlarının oluşması halinde sanığa yüklenen eylem uzlaştırma kapsamına alınmış olduğundan uzlaştırma işlemleri yapılarak sonucuna göre hukuki durumun değerlendirilmesi gerektiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. 5. Bozma ilamı üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin 28.04.2021 tarihli ve 2020/2140 Esas, 2021/1015 Karar sayılı kararı ile hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçundan sanığın 5237 sayılı Kanun’un 155/1, 43/1, 62, 52/2-4 ve 53 maddeleri uyarınca 5 yıl hapis ve 12.500,00 Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; müvekkili hakkındaki hükmün açıklanması üzerine, yapılan istinaf incelemesi sırasında, daha ağır cezaya hükmedilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5271 sayılı CMK’nin 231/8-son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 29.06.2010 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 10.02.2014 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede; 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanı kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesinin kararında sanık müdafi tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alanya 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 9. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 17.03.2025 tarihinde karar verildi.