Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/39174 E. 2023/10172 K. – Dolandırıcılık
Konu: Dolandırıcılık
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/39174
- Karar No
- 2023/10172
- Karar Tarihi
- Konu
- Dolandırıcılık
B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI :2017/336 E. 2018/290 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bozma sonrası, ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2018 tarihli ve 2017/336 Esas, 2018/290 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 4 yıl hapis ve 60.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediği ,verilen cezanın en üst sınırdan verilmesinin suçta ve cezada orantılık ilkesine aykırı olduğu, sanık suçlu olmamasına rağmen katılanın zararını karşılamak istediğini belirtmesine rağmen hakkında etkin pişmanlık hükümleri ve lehe hükümlerinin uygulanmadığına ilişkindir. 2. Sanık ... müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediği ile re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Sanıkların Katılanı cep telefonundan arayarak kendilerini Cumhuriyet savcısı olarak tanıttıkları, terör örgütünün hesabına girdiğini, 156.000,00 TL para çektiğini söyleyerek geri kalan parasının güvence altına alınmasını sağlamaya ikna ettikleri, 62.000,00 TL'yi sanık ...'in hesabına ......şubesine havale etmesini sağladıkları söz konusu paranın ... adına havale edilmesinden hemen sonra 50.000,00 TL'sinin diğer sanık ...'in ... Uray şubesindeki hesabına havale edildiği iddia ve kabul edilmiştir. 2. Sanıklar savunmalarında, atılı suçu işlemediklerini beyan etmişlerdir. 3. Mahkemece tüm dosya kapsamı ve deliller birlikte değerlendirilerek sanıklar hakkında temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafiilerin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak; Gerekçeli kararda sanıkların ekonomik durumu ve verilen adli para cezasının miktarı da göz önüne alınrarak 5237 sayılı Kanun'un 52 nci maddenin dördüncü fıkrası yönünden taksitlendirilmesi yoluna gidildiği belirtilmesine rağmen hüküm fıkrasında 60.000,00 TL olarak verilen adli para cezası hakkında taksitlendirme konusunda karar verilmemiş olması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 3. Ağır Ceza Mahkemesinin 11.06.2018 tarihli ve 2017/336 Esas, 2018/290 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafilerinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.