Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/38616 E. 2026/4949 K. – Hizmet Nedeniyl

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/201 E., 2020/447 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığa yüklenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun, 7188 sayılı Kanun’un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı; katılan vekilinin, yasal süresinden sonra katılan lehine vekalet ücretine hükmedilmesi yönünde hükmün tavzih edilmesi talebini içeren 08.02.2021 havale tarihli dilekçesine istinaden, Mahkemece dosyadan el çekildikten sonra verilen 12.02.2021 tarihli ek kararın hukuki değerden yoksun olduğu belirlenerek yapılan incelemede;

Gerekçeli karar başlığında güveni kötüye kullanma şeklinde eksik yazılan suç adının, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma olarak mahallinde düzeltilmesi; ödenmeyen adli para cezasının 6545 sayılı Kanunun 81. maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesi belirtilen yönteme uygun biçimde yerine getirilmesi hususunun infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanık müdafinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; 5271 sayılı Kanun'un 253/22. maddesi ve bu maddeye göre çıkarılan Ceza Muhakemesinde Uzlaştırma Yönetmeliğinin 38. maddesi nazara alındığında, lehe bozma sonrası uzlaştırma gideri dışındaki diğer yargılama giderlerinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanık müdafinin temyiz istemi bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasındaki yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkarılarak yerine "Bozma öncesinde yapılan 45,00 TL tebligat masrafı ile bozma sonrası uzlaştırmacı gideri olan 170,00 TL yargılama giderinin sanıktan tahsiline" ibaresinin eklenmesi suretiyle diğer yönleri usûl ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

04.05.2026 tarihinde karar verildi.