Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/36377 E. 2025/387 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/36377
Karar No
2025/387
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2017/389 E. 2017/891 K. SUÇ : Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 01.07.2010 tarihli ve 2009/403 Esas, 2010/130 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 158/1-d, 168/2, 62, 53 maddeleri ve 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin beşinci fıkrası uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 04.10.2010 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Sanığın denetim süresi içerisinde 14.05.2015 tarihinde işlediği "eşe karşı kasten yaralama" suçundan dolayı Ankara 43. Asliye Ceza Mahkemesinin 16.03.2016 tarihli ve 2015/584 Esas, 2016/302 Karar sayılı kararıyla kesin nitelikte 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiş ve işbu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 3. Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 21.09.2016 tarihli ve 2016/167 Esas, 2016/286 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında "Kamu kurum ve kuruluşlarının, kamu meslek kuruluşlarının, siyasi parti, vakıf veya dernek tüzel kişiliklerinin araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d, 168/2, 62, 51 ve 53. maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 4. Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.10.2017 tarihli ve 2017/389 Esas, 2017/891 Karar sayılı kararı ile İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılan vekilinin istinaf başvurusunun kabulü ile duruşma açılmasına ve anılan hükmün 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca kaldırılarak sanığın "nitelikli dolandırıcılık" suçundan beraatine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; sanığın suç işleme kastıyla hareket ettiğine ve mahkumiyeti yerine beraatine hükmedilmesinin hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suçun yasal unsurları itibarıyla oluşmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş ve Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda, hukuka aykırılık bulunmamıştır. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin, 03.10.2017 tarihli ve 2017/389 Esas, 2017/891 Karar sayılı kararında katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/36377, K. 2025/387, T. 08.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-36377-e-2025-387-k-a471cea225ef