Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/35282 E. 2024/14928 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2016/200 E., 2019/54 K. SUÇLAR : Tacir veya şirket yöneticisi olan ya da şirket adına hareket eden kişilerin ticari faaliyetleri sırasında dolandırıcılık, kamu görevlisinin görevini kötüye kullanması HÜKÜMLER : Mahkûmiyet, beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: 1)Sanık ... hakkında kamu görevlisinin görevini kötüye kullanması suçundan verilen beraat hükmünün incelenmesinde; Mahkemece ''Harita Mühendisi olan sanığın görevinin danışmanlık, sözleşme ve vekalet hususlarıyla sınırlı olduğu, bu nedenle her ne kadar geçici kabul sürecinde imzası bulunmuşsa da kesin kabulde herhangi bir sorumluluğu olmadığı, görevi ihmal suçu edip dikkat ve özensizlik göstererek zarara sebebiyet vermediği sabit görülerek her ne kadar kısa kararda nitelikli dolandırıcılık suçundan denilmişse de sanık ...'ın mahkememizde yapılan yargılamasının nitelikli dolandırıcılık suçundan değil görevi kötüye kullanmaktan olduğu bu nedenle kısa karara sehven nitelikli dolandırıcılık yazıldığı hususu da nazara alınarak sanık ...'in üzerine atılı Görevi Kötüye Kullanmak suçundan Beraatine karar verildiği" şeklinde gerekçeye istinaden açıklandığı üzere hüküm fıkrası ile gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulması hukuka aykırı bulunmuş ise de zamanaşımının olumsuz muhakeme koşulu olarak yargılamaya engel olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanığa yüklenen “kamu görevlisinin görevini kötüye kullanması" suçunun 5237 sayılı Kanun'un 257/2. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddesinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, kesen son sebep olan sanığın sorgusunun yapıldığı 20.01.2012 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca DÜŞMESİNE, 2) Sanıklar ... ve ... hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerinin incelenmesinde; Yargıtay(kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 23.03.2016 tarihli bozma ilamında '' proje ile yapılan işlerle proje harici işler dahil inşaatın toplam maliyetinin tespiti cihetine gidilmesi, ... inşaatın toplam maliyetine göre fazla ödeme yapılıp yapılmadığı hususlarında ayrıntılı rapor alınması'' gerektiğinin belirtilmesi, sanıkların fazla imalatların kendileri tarafından yapıldığını savunmaları, 12.09.2017 tarihli bilirkişi raporunda ise fazla imalatların kim tarafından yapıldığının tespit edilemediğinin belirtilmesi ancak kooperatif defter kayıt ve belgelerinin incelendiğine dair belirleme yapılmaması karşısında; fazla imalatın başkası tarafından yapılıp yapılmadığının tespiti bakımından kooperatif, defter kayıt ve belgelerinin istenilerek eksik veya fazla yapılan imalatlarla birlikte tüm imalat bedellerinin birbiriyle karşılaştırılması suretiyle meydana gelen zarar olup olmadığına dair bilirkişi ek raporu alınıp sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun taiyini gerektiği gözetilmeden ve bozmaya uyulmasına rağmen bozmanın gerekleri yerine getirilmeden eksik araştırma ve inceleme ile hükümler kurulması, Yasaya aykırı, sanık ... müdafii, sanık ... müdafii'nin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca hükümlerin, Tebliğname'ye aykırı olarak BOZULMASINA,Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.12.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.