Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/3307 E. 2023/10176 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/274 E., 2016/45 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/274 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 43, 62, 58 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği; sanığın atılı suçu işlemediği sabit olduğu halde mahkemece verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğu, şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı Kanun'un 43 üncü maddenin uygulanmasının usule aykırı olduğu ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Suç tarihinde kolluk tarafından Öz ... isimli yolcu otobüsünde yapılan kontrollerde sanığa ait olduğu tespit edilen uyuşturucu maddenin ele geçirildiği ve yine yapılan kontrollerde ...'e ait kimlik bilgilerine göre oluşturulmuş sanığın fotoğrafına havi nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin ele geçirildiği anlaşılmıştır. 2. Sanık savunmasında, suçunu ikrar etmiştir. 3. ... Kriminal Polis Laboratuvarı Müdürlüğü'nün raporuyla belgelerin tümden sahte ve iğfal kabiliyetini haiz olduğu tespit edilmiştir. 4. Adli Emanetin 2015/2749 sırasına kayıtlı nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin mahkemece duruşmaya getirtildiği, özelliklerinin duruşma tutanağına geçirildiği, belgelerde aldatıcılık özelliğinin mevcut olduğu gözlemlenmiştir. 5. Mahkemece tüm dosya kapsamına dayanılarak sanığın resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği sabit görülerek temyize konu mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Dairemizce de benimsenen Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 22.04.2014 tarihli 2013/11-397 Esas ve 2014/202 Karar sayılı kararında belirtildiği üzere, 5237 sayılı Kanun’un “Kamu güvenine karşı suçlar’' bölümünde düzenlenen ve belgenin gerçeğe aykırı olarak düzenlenmesi ile kamu güveninin sarsıldığı kabul edilerek suç sayılıp yaptırıma bağlanan “belgede sahtecilik” suçunun hukuki konusunun kamu güveni olduğu, suçun işlenmesi ile kamu güveninin sarsılması dışında, bir veya birden fazla kişi de haksızlığa uğrayıp, suçtan zarar görmesi halinde dahi, suçun mağdurunun toplumu oluşturan bireylerin tamamının, diğer bir ifadeyle kamunun olduğuna dair kabulünün etkilenmeyeceği, eylemin belirli bir kişinin zararına olarak işlenmesi halinde bu kişinin mağdur değil, suçtan zarar gören olacağının kabulü gerekeceği ve bir suç işleme kararının icrası kapsamında 5237 sayılı Kanun’un 43 üncü maddesinde, "değişik zamanlarda" denilmesi ve aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağı bulunmadığı, somut olayda ise sahteliği ileri sürülen belgelerin aynı anda ele geçtiği ve bu suçun mağdurunun da yukarıda belirtildiği üzere kamu olduğunun anlaşılması karşısında, zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı, ancak birden çok sahte belgenin düzenlenmesi olgusunun aynı Kanun’un 61 inci maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, 2. Adli Emanetin 2015/2749 sırasına kayıtlı nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin akıbeti hakkında karar verilmemesi, Hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle ... 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 21.01.2016 tarihli ve 2015/274 Esas, 2016/45 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 13.12.2023 tarihinde karar verildi.