Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/30011 E. 2025/13554 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/202 E., 2016/16 K. SUÇ : Bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Müşteki tarafından "...." isimli internet sitesi üzerinde tanıtımı ve satışı yapılan oyun için sanığa para gönderildiği, müşteki tarafından para gönderilmesine rağmen oyunun şikayetçiye gönderilmediği, para iadesinin de yapılmadığı, bu şekilde sanığın nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, sanık tarafından sunulan 22.02.2016 tarihli temyiz dilekçesinde ilk derece mahkemesince kurulan hükümden önce zararı giderdiğine ilişkin beyanı karşısında, müştekinin beyanları alınarak zararın giderilip giderilmediği, giderildi ise hangi tarihte giderildiği, zararın tamamının ödenip ödenmediği, kısmi ödeme var ise bu ödemeye muvafakatlerinin olup olmadığı hususlarının sorulmasından sonra 5237 sayılı Kanun'un 168 inci maddesindeki koşullar da değerlendirilmek suretiyle sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdirinin gerektiği, Kabule göre de; 1. Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 04.10.2018 tarihli ve 2015/8-656 Esas, 2018/404 Karar sayılı içtihadında belirtildiği üzere; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanun'un 106 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma tedbirine de karar verilebileceği gözetilmeden, sanık hakkında kurulan hükümlerde infaz yetkisini de kısıtlar şekilde adli para cezasının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtar edilmiş olması, 2. 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesinin birinci fıkrası gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı Kanun'un 321 inci maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.10.2025 tarihinde karar verildi.