Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/2749 E. 2024/3953 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/2749
Karar No
2024/3953
Karar Tarihi

MAHKEMESİ:Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/334 E., 2016/145 K SUÇLAR : Sahte fatura düzenleme HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Kısmi onama, kısmi bozma

Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/334 Esas, 2016/145 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz istemi, atılı suçun oluştuğuna, eksik inceleme ile hüküm kurulduğuna ilişkindir.

III. GEREKÇE Sanıkların yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Kanun'un 359 uncu maddesinin b bendi uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve kesen son sebep olan sanıkların sorgusunun yapıldığı 15.09.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar bu sürenin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir.

IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İzmir 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2015/334 Esas, 2016/145 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

21.03.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/2749, K. 2024/3953, T. 21.03.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-2749-e-2024-3953-k-1c5f65a47858