Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26206 E. 2024/11356 K.

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle gereği düşünüldü: 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesine ilişkin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilerek tartışılan delillere, Mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak; Tekerrüre esas alınan İstanbul Anadolu 8. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.06.2010 tarihli ve 2009/314 Esas, 2010/179 Karar sayılı ilamına konu mahkûmiyet hükmünün, suç tarihinden sonra kesinleşmesi nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağı, ancak UYAP üzerinden yapılan incelemeye ve sanığın adli sicil kaydına göre, Kadıköy (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2009 tarihli ve 2009/150 Esas, 2009/273 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması gerektiğinin gözetilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasından TCK’nın 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin paragraf çıkartılarak yerine "Kadıköy (Kapatılan) 3. Ağır Ceza Mahkemesinin, 12.11.2009 tarihli ve 2009/150 Esas, 2009/273 Karar sayılı ilamı ile hükmolunan 1 yıl 3 ay hapis ve 200,00 TL adli para cezasına ilişkin mahkûmiyetin tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7 maddesi gereği mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına” cümlesinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINADava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.10.2024 tarihinde karar verildi.