Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/26063 E. 2024/8987 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/262 E. 2019/454 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Adana 15.Asliye Ceza Mahkemesinin, 09.12.2014 tarihli ve 2014/139 Esas, 2014/986 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62, 52 ve 53 üncü maddeleri uyarınca 10 ay hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına,ve hak yoksunluklarına hükmedilmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 12.03.2019 tarihli ve 2017/19063 Esas, 2019/2026 Karar sayılı kararı ile "... eylemin, hükümden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 14. maddesi ile 5237 sayılı TCK'nın 158/1.maddesine eklenen (L) bendi kapsamında öngörülen nitelikli dolandırıcılık fiiline ilişkin delillerin takdiri ve değerlendirme yetki ve görevinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerektiği zorunluluğu" gerekçesiyle hükmün bozulmasına karar verilmiştir. 3. Bozma üzerine yapılan yargılamada, Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin,03.10.2019 tarihli ve 2019/262 Esas 2019/454 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında dolandırıcılık suçundan; 5237 sayılı Kanun’un 157 nci maddesinin birinci fıkrası,62 ve 52 nci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis ve 6.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına; 5271 sayılı Kanun'un 326/son maddesi uyarınca 10 ay hapis ve 2.000,00 TL. adli para cezasına hükmedilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; maddi ve manevi unsurları oluşmayan atılı suç sebebiyle hakkında verilen hükmün usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Suç tarihi olan 19.12.2012 tarihinde katılanın temyiz dışı sanık ... adına kayıtlı cep telefonundan arandığı, arayan şahsın kendisini polis olarak tanıtarak katılan adına ek kredi kartı çıkartıldığını, bankada parası varsa kontrol etmesini söylediği, katılanın Yapıkredi bankasında hesabı olduğunu söylemesi üzerine parayı çekerek söyleyeceği isme yatırmasını istemesi akabinde katılanın Adana PTT şubesine giderek sanık ... adına 6.600,00 TL havale göndermesi ve sanığın parayı çekmesi şeklindeki eylemi sebebiyle cezalandırılması için kamu davası açıldığı; bozma sonrası yapılan yargılamada sanığın katılanın iradesini fesada uğratmak suretiyle menfaat temin etmesi şeklindeki eylemi ile dolandırıcılık suçunu işlediği kabul ve değerlendirmesiyle hakkında temyize konu mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. 2.Sanık aşamalarda atılı suçlamayı tevil yollu ikrar etmiştir. IV. GEREKÇE 1.Sanığın üzerlerine atılı dolandırıcılık suçunun, suç tarihi itibarıyla 6763 sayılı Kanun’un 34 üncü maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 üncü ve 254 üncü maddeleri gereğince uzlaşma kapsamında olması nedeniyle, dosyanın uzlaştırma bürosuna tevdi edildiği ancak uzlaşmanın sağlanamadığı belirlenerek yapılan incelemede; 2.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Adana 4. Ağır Ceza Mahkemesinin, 03.10.2019 tarihli ve 2019/262 Esas, 2019/454 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.