Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/18651 E. 2025/7955 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/123 E. 2015/154 K. SUÇLAR : Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık, resmi belgede sahtecilik HÜKÜMLER : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Gerekçeli karar başlığında "02.02.2004" olarak belirtilen suç tarihinin, menfaatin elde edildiği tarih olan "14.09.2010" olduğu belirlenerek yapılan incelemede,

1. Sanık hakkında "Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık "suçundan kurulan hükme yönelik temyiz başvurusu yönünden yapılan incelemede; Sanığın, azledilmesine rağmen, katılan tarafından verilen vekaletnameyi kullanarak, katılanın banka hesabından para çekmesinin 5237 sayılı TCK'nın 158/1-f maddesinde düzenlenen " banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçunu oluşturduğu gözetilmeden aynı kanunun 158/1-d maddesi gereğince "Kamu kurum ve kuruluşlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" suçundan hüküm kurularak eksik ceza tayin edilmesi aleyhe temyiz bulunmadığından bozma sebebi yapılmamış, hüküm fıkrasında 5237 sayılı Kanun'un 158/1-d maddesine göre mahkumiyet hükmü kurulmasına rağmen karar başlığında suçun adından "bilişim sistemleri banka veya kredi kurumlarının araç olarak kullanılması suretiyle dolandırıcılık" olarak bahsedilmesi, mahallinde düzeltilmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53 . maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yargılamanın hukuka uygun olarak yapıldığı, iddia ve savunmada ileri sürülen hususların gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, hukuka uygun yöntemlerle elde edilen delillerin değerlendirilerek fiilin sanık tarafından işlendiğinin tespit edildiği, suç vasfının yanlış belirlenmesine dair eleştirilen husus dışında cezanın kanuni takdir sınırlarında uygulandığı tüm dosya kapsamından anlaşılmakla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükmün Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçlarından kurulan hükme yönelik temyiz başvursu yönünden yapılan incelemede; Sanığa yüklenen “Resmi belgede sahtecilik” suçunun, Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun'un 66/1-e ve 67/4. maddeleri gereği öngörülen 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin, suç tarihinden temyiz incelemesi tarihine kadar gerçekleşmiş olduğu anlaşılmakla ve bu itibarla, sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, diğer yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğname'ye aykırı olarak oy birliğiyle DÜŞMESİNE,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

25.06.2025 tarihinde karar verildi.