Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17465 E. 2025/1292 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/317 E. 2015/53 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Olay tarihinden önce katılanın Devlet Demiryolları'nın işçi kadrosu için açtığı imtihanı yedek sırasında kazandığı, işe alım konusunda kendisine yardımcı olunması hususunda sanık ...'ın, akrabaları aracılığıyla kendisine ulaştığı, katılanın sanık ... ile yaptığı görüşmede imtihanı yedek olarak kazandığını söyleyip bu konuda yardımcı olmasını ondan istediği, sanığın da, diğer sanık ...'ı, Devlet Demiryollarında daire başkanı sekreteri olarak tanıtıp, bu bayan vasıtasıyla işe alınma konusunda yardımcı olacağını anlatarak katılandan 5.000,00 TL para talep ettiği, sanığın güven telkin edici konuşmalarına inanan katılanın, ...'ın, ... Bankası'ndaki ... nolu hesabına 2.500,00 TL havale çıkardığı, sanığın bu şekilde hileli hareketlerle katılanın içinde bulunduğu zor koşullardan yararlanmak sureti ile 2.500,00 TL parayı katılandan alarak nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda, oluş, kabul ve tüm dosya kapsamı değerlendirildiğinde, katılanın içinde bulunduğu durumun TCK'nın 158/1-b maddesi kapsamında zor durum olarak kabul edilemeyeceği, bu nedenle sanığın eyleminin suç tarihi itibariyle TCK'nin 157/1.maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeden, suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde TCK'nın 158/1-b maddesinde düzenlenen nitelikli dolandırıcılık suçundan hüküm kurulması yasaya aykırı; ancak zamanaşımının olumsuz muhakeme koşulu olarak kovuşturmaya engel olması karşısında; Sanığa yüklenen “Dolandırıcılık” suçunun Kanundaki cezasının türü ve üst sınırına göre, 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e maddelerinde öngörülen olağan dava zamanaşımının, zamanaşımını kesen mahkumiyet hükmünün verildiği 03.03.2015 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği ve bu itibarla sanığın temyiz nedenleri yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanun’un 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen olağan dava zamanaşımı nedeniyle 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddesi uyarınca Tebliğnameye aykırı oalarak DÜŞMESİNE, 03.02.2025 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.