Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/17379 E. 2025/6960 K. – Hizmet Nedeniyl

Konu: Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2021/17379
Karar No
2025/6960
Karar Tarihi
Konu
Hizmet Nedeniyle Güveni Kötüye Kullanma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/446 E., 2014/760 K. SUÇ : Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma HÜKÜMLER : Beraat, mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü;

1. Sanıklar ..., ..., ... ve ... haklarındaki hükümlere yönelik katılan vekilinin temyiz başvurusunun incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen ve değerlendirilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan kanaat ve takdirine, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak dosya içeriğine uygun şekilde açıklanan gerekçeye göre; yüklenen suç açısından sanıkların kastlarının bulunmadığı Mahkemece kabul ve takdir kılınmış olmakla, katılan vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden hükümlerin Tebliğname'ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA,

2. Sanık ... hakkındaki hükme yönelik sanık ... müdafinin temyiz başvurusunun incelenmesinde; Sanığın, halen katılanın yöneticisi olduğu ... Sitesinin 25.07.2010 ile 19.07.2012 tarihleri arasında yöneticiliğini yaptığı, bu süre içerisinde siteye ait gelir ve giderler arasındaki fark olan 38.337,50 Türk lirasını uhdesinde tuttuğu iddia olunan olayda; yapılan yargılamaya, toplanıp gerekçeli kararda gösterilen delillere, mahkemenin oluşa uygun şekilde oluşu inanç ve takdirine incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir, ancak;

a. Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı TCK’nın 155/2. maddesinde düzenlenen hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçu nedeniyle, hüküm tarihinden sonra yürürlüğe giren 7188 sayılı Kanun'un 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemleri yapılmasından sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

b. Aynı suç işleme kararı ile birden fazla kez menfaat temin eden sanık ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanun'unun 43/1. maddesi gereğince zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, c. 5237 sayılı Kanun'un 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararının ve hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinde uygulanacak olan 5275 sayılı Kanun’un 106/3. maddesine ilişkin 28.06.2014 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanan 6545 sayılı Kanun'un 81. maddesiyle yapılan değişikliğin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ... müdafinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün, Tebliğname'ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, katılan vekilinin temyizin sadece beraat hükümlerine yönelik olması sebebiyle aynı Kanunun 326/son maddesi uyarınca ceza miktarı yönünden sanığın kazanılmış haklarının saklı tutulmasına, 10.06.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2021/17379, K. 2025/6960, T. 10.06.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2021-17379-e-2025-6960-k-d09d1eddc8d1