Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2021/13621 E. 2024/2129 K. – Dolandırıcılık

B O Z M A Ü Z E R İ N E MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2017/328 E., 2018/62 K. SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEMYİZ EDENLER : Sanıklar müdafiileri TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Düzelterek Onama İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/328 Esas, 2018/62 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri tarafından temyizleri üzerine yapılan ön inceleme neticesinde gereği düşünüldü: Sanık ... müdafiinin temyiz isteği yönünden; sanık ... hakkında bozma öncesi dolandırıcılık suçundan beraat kararı verildiği, temyiz edilmediğinden kararın kesinleştiği, bozma kararı sirayet ettirilmemesine rağmen mahkemece sanık hakkında yargılamaya devam edilmiş ise de; gerekçeli kararda bu sanık ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığı, bu nedenle temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmıştır. Diğer sanıklar müdafiilerinin temyiz istekleri yönünden;sanıklar hakkında bozma üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Temyizin kapsamına göre; 1. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2013 tarihli ve 2012/265 Esas, 2013/220 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ile ... hakkında katılanlar ... ile ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci,52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 2. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 20.06.2013 tarihli ve 2012/265 Esas, 2013/220 Karar sayılı kararının sanıklar müdafiileri ile katılan ... tarafından temyizleri üzerine Yargıtay (Kapatılan) 15. Ceza Dairesinin 25.04.2017 tarihli ve 2015/8946 Esas, 2017/9887 Karar sayılı kararı ile "...sanıklara yüklenen dolandırıcılık suçu hakkında, hükümlerden sonra 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak aynı tarihte yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. ve 254. madde fıkraları gereğince uzlaştırma işlemleri için gereği yapılarak sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini zorunluluğu, gerekçesiyle bozulmasına karar verilmiştir. 3. İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/328 Esas, 2018/62 Karar sayılı kararı ile sanıklar ... ile ... hakkında katılanlar ... ile ...'ya yönelik eylemleri nedeniyle dolandırıcılık suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 157 nci maddesinin birinci fıkrası, 62 nci,52 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 2 kez ayrı ayrı 2 yıl 1 ay hapis ve 10.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmalarına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; sanık hakkında verilen mahkumiyet kararının usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. 2.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve suç kastının bulunmadığına ilişkindir. 3.Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; mahkemenin delillerin takdirinde hataya düşerek beraat kararı verilmesi gerekirken mahkumiyet kararı verildiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 27.06.2012 tarihinde Elazığ'da oturmakta olan katılan ...'nın cep telefonunu kendisini emniyet görevlisi olarak tanıtan meçhul kişinin arayarak, hesap numarasının tespit edildiğini, kendisinin savcılıkça dinlenildiğini, bankaya giderek parasını çekip kendilerinin belirttikleri sanık ... hesabına yatırmasını istedikleri, buna inanan katılan ...'ın 4.311,70 TL parayı söylenilen hesaba yatırdığı, sanık ...'ın yanında oğlu olan sanık ... ile birlikte bankaya parayı çekmeye geldiğinde yakalandığı, aynı yöntemle 22.06.2012 tarihinde Ankara'da oturmakta olan ...'ye bankaya para havalesi çıkartmasının söylendiği, katılan ...'in sanık ... hesabına 52.350,00 TL yatırdığı, sanık ... tarafından aynı gün bu paranın 42.350,00 TL'sinin çekildiği, bu şekilde sanıkların iştirak halinde katılanlar ... ile ...'ye yönelik dolandırıcılık suçunu işledikleri iddia olunan somut olaylarda, sanıkların savunması, katılanların beyanları, uzlaşma sağlanamadığına ilişkin rapor ile tüm dosya kapsamından sanıkların atılı suçları işledikleri kanaatine varılarak temyize konu mahkumiyet hükümleri kurulmuştur. IV. GEREKÇE A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden Sanık ... hakkında bozma öncesi dolandırıcılık suçundan beraat kararı verildiği, temyiz edilmediğinden kararın kesinleştiği, bozma kararı sirayet ettirilmemesine rağmen mahkemece sanık hakkında yargılamaya devam edilmiş ise de; gerekçeli kararda bu sanık ile ilgili herhangi bir hüküm kurulmadığı, bu nedenle temyizen incelenecek bir hüküm bulunmadığı anlaşılmıştır. B. Sanıklar ... ile ... Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden 1. Katılan ...'ye yönelik eylemin suç tarihinin "22.06.2012", katılan ...'ya yönelik olan eylemin suç tarihinin "27.06.2012" olduğu belirlenmiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemlerin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemlere uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafiilerinin yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir.Ancak; İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/328 Esas, 2018/62 Karar sayılı kararında, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen; 28.06.2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanunun 81 inci maddesi ile değişik 5275 sayılı Kanunun 106 ncı maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca adli para cezalarının ödenmemesi halinde kamuya yararlı bir işte çalışma kararı verilebileceği de gözetilerek hükümde infaz yetkisini kısıtlayacak şekilde para cezalarının ödenmemesi halinde hapse çevrileceğinin ihtarına karar verilmesi, dışında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR A. Sanık ... Müdafiinin Temyiz Sebebi Yönünden Gerekçe bölümünde (A) bendinde açıklanan nedenle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle, dava dosyasının İNCELENMEKSİZİN İADESİNE, B. Sanıklar ... ile ... Müdafiilerinin Temyiz Sebepleri Yönünden Gerekçe bölümünün (B) bendinde açıklanan nedenlerle, İzmir 2. Ağır Ceza Mahkemesinin, 27.02.2018 tarihli ve 2017/328 Esas, 2018/62 Karar sayılı kararına yönelik sanıklar müdafiilerinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkralarındaki "taksitlerden birinin zamanında ödenmemesi halinde geri kalan kısmın tamamının birden ödemede bulunmayan sanıktan ALINMASINA ve ödenmeyen adli para cezalarının hapse ÇEVRİLMESİNE, " ifadelerinin hükümden çıkarılması ile “ödenmeyen adli para cezasının 5275 sayılı Kanun'un 6545 sayılı Kanunla değişik 106 ncı maddesinin 3 üncü fıkrası gereğince infazına” ibaresinin eklenmesi suretiyle hükümlerin Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 22.02.2024 tarihinde karar verildi. A.D