Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2020/6999 E. 2024/72 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2020/6999
Karar No
2024/72
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/659 E., 2016/24 K. SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ: Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/659 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası 53 ve 58 inci maddesi uyarınca 2 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına hak yoksunluklarına ve tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık, suça konu belgeyi hiç kullanmadığını, samimi olarak ikrar ettiğini, lehe hükümlerin uygulanmadığını beyan ederek hükmü temyiz etmiştir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Olay tarihinde kolluk kuvvetlerince şüphe üzerine durdurulan sanığın...adına düzenlenmiş nüfus cüzdanı ibraz ettiği, nüfus cüzdanının sahteliğinden şüphelenilmesi üzerine gerçek kimlik bilgilerini beyan eden sanığın üzerine atılı suçu işlediği iddia olunmuştur. 2. Sanık savunmasında, hem kendi kimliğinin hem de kendi fotoğrafını yapıştırdığı Aslan Yılmaz'ın nüfus cüzdanının yanında olduğunu, sahte nüfus cüzdanını kullanmadığını, ticari sorunları nedeniyle yolda bulduğu nüfus cüzdanına kendi fotoğrafını yapıştırdığını beyan etmiştir. 3. Kriminal rapor uyarınca; suça konu nüfus cüzdanının tamamen sahte olarak hazırlanıp düzenlendiği, aldatıcılık niteliğinin bulunduğu belirtilmiştir. 4. Mahkemece sanığın üzerine atılı suçları işlediği kabul edilerek mahkûmiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 14.10.2003 tarihli ve 232-250 sayılı ile 09.10.2012 tarihli ve 2011/8-335 Esas, 2012/1804 Karar sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, sahtecilik suçunun oluşabilmesi için belgenin nesnel olarak aldatıcılık niteliğinin bulunması ve aldatma keyfiyetinin belgeden objektif olarak anlaşılmasının gerektiği, muhatabın hatasından, dikkatsizlik veya özensizliğinden kaynaklanan fiili iğfalin, aldatıcılık niteliğinin varlığını göstermeyeceği, Nüfus Hizmetleri Kanununun Uygulanmasına İlişkin Yönetmelik’in 131 inci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca "Fotoğraf, nüfus ve uluslararası aile cüzdanında bu alan için ayrılmış olan çizgilerin dışına taşmayacak ebatlarda kesilerek yapıştırılır." ve aynı Yönetmelik’in 130 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan "Soğuk damga fotoğrafın üzerine gelecek ve fotoğrafın görüntüsünü bozmayacak şekilde ve nüfus cüzdanının plastikle kaplanması işleminden sonra ay-yıldıza doğru uygulanır." şeklinde düzenlemeler karşısında dosyada aslı bulunan suça konu nüfus cüzdanı üzerinde Heyetimizce yapılan incelemede; fotoğraf üzerindeki soğuk damga izi bulunmadığı düzenlemelerdeki şekil şartlarına uygun olmadığı nüfus cüzdanının bu hali ile aldatıcılık niteliğinin bulunmadığı ve 5237 sayılı Kanun'un 204 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen resmi belgede sahtecilik suçunun yasal unsurlarının oluşmadığı gözetilmeden, sanığın atılı suçtan beraati yerine hakkında yazılı şekilde mahkûmiyet hükmü kurulması, yasaya aykırı bulunmuş, 2-Kabule göre de; 5237 sayılı Kanun'un 53 üncü maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli ve 2014/140 Esas, 2015/85 Karar sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Bakırköy 11. Asliye Ceza Mahkemesinin, 18.01.2016 tarihli ve 2015/659 Esas, 2016/24 Karar sayılı kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08.01.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2020/6999, K. 2024/72, T. 08.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2020-6999-e-2024-72-k-ca52512714ed