Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/6667 E. 2023/7010 K. – Mühür Bozma

Konu: Mühür Bozma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2019/6667
Karar No
2023/7010
Karar Tarihi
Konu
Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/183 E., 2015/111 K. SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin ,25.04.2013 tarihli ve 2012/682 Esas, 2013/284 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında mühür bozma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 203 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci ve 52 nci maddesi ile 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesi uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiş, bu karar 04.06.2013 tarihinde kesinleşmiştir. 2. Gaziantep 9.Sulh Ceza Mahkemesinin, 09.04.2014 tarihli ve 2013/821, 2014/216 Karar sayılı kararı ile denetim süresi içerisinde 15.08.2013 tarihinde işlediği, Hakaret ve Tehdit suçundan sanığın mahkûmiyetine karar verilmiş ve bu kararın 31.03.2014 tarihinde kesinleşmesi üzerine iş bu dosyaya ihbarda bulunulmuştur. 3.Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2015, tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/111 Karar sayılı kararı ile mühür bozma suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; mahkemece verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ve re'sen gözetilecek hususlara ilişkindir. III. GEREKÇE 1. 5271 sayılı Kanun'un 231 inci maddesinin sekizinci fıkrasının son cümlesi uyarınca, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 04.06.2013 tarihinden, denetim süresi içinde ikinci suçun işlendiği 15.08.2013 tarihine kadar dava zamanaşımının durduğu tespit edilmiştir. 2. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 5237 sayılı Kanun’un 203 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre aynı Kanun’un 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü; aynı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin 25.04.2013 tarihli sorgu olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gaziantep 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2015, tarihli ve 2014/183 Esas, 2015/111 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 11.10.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2019/6667, K. 2023/7010, T. 11.10.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2019-6667-e-2023-7010-k-4878e2a5552c