Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/4760 E. 2023/1626 K. – Defter, Kayıt

Konu: Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2019/4760
Karar No
2023/1626
Karar Tarihi
Konu
Defter, Kayıt Ve Belgeleri Gizleme

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi EK KARAR TARİHİ : 14.07.2015 SAYISI : 2013/679 E., 2015/249 K. SUÇ : Defter, kayıt ve belgeleri gizleme HÜKÜM : Beraat EK KARAR : Temyiz talebinin reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 11 inci maddesi uyarınca vekil ile takip edilen davalarda tebligatın vekile yapılması zorunlu olup yoklukta verilen hükmün doğrudan katılan kuruma yapılan tebliğ işleminin usulsüz olması nedeniyle, katılan kurum vekilinin öğrenme üzerine yaptığı temyizinin süresinde olduğunun kabulüne ve Mahkemenin temyiz isteminin reddine ilişkin usulsüz olarak verilen 14.07.2015 tarihli ek kararının kaldırılmasına karar verilmiştir. Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2013/679 Esas, 2015/249 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında defter, kayıt ve belgeleri gizleme suçundan, 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 2. Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 14.07.2015 tarihli ek kararı ile, kararın katılan kuruma 01.07.2015 tarihinde tebliğ edildiği, temyiz dilekçesinin ise 13.07.2015 tarihinde süresinden sonra verildiği gerekçesiyle temyiz isteminin reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; eksik incelemeye dayalı verilen beraat kararının, usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. GEREKÇE 1. Sanığın yargılama konusu eylemi için, 213 sayılı Vergi Usulü Kanun'un 359 uncu maddesinin (a) bendi uyarınca belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi gereği 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır. 2. 5237 sayılı Kanun’un 67 nci maddesinin ikinci fıkrasının (a) bendi uyarınca zamanaşımı süresini kesen son işlemin sanığın sorgusunun yapıldığı 01.12.2014 tarihi olduğu ve bu tarihten temyiz inceleme tarihine kadar 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alanya 2. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.05.2015 tarihli ve 2013/679 Esas, 2015/249 Karar sayılı kararına yönelik katılan vekilinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 15.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2019/4760, K. 2023/1626, T. 15.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2019-4760-e-2023-1626-k-f1cb4a044f25