Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/10827 E. 2023/8333 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/107 E., 2015/506 K. SUÇ : Özel belgede sahtecilik (Değişen suç vasfına göre 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na muhalefet etme) HÜKÜMLER : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Kısmi onama, kısmi bozma Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2014/107 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında özel belgede sahtecilik suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararları verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Cumhuriyet savcısının temyiz istemi; dosya kapsamına göre sanıkların 5809 sayılı Elektronik Haberleşme Kanunu'na (5809 sayılı Kanun) muhalefet etme suçundan mahkûmiyetlerine karar verilmesi talebine ilişkindir. III. GEREKÇE Sanıkların üzerilerine atılı katılan adına 2 adet sahte GSM abonelik sözleşmesi düzenlemekten ibaret eylemlerinin, hüküm tarihinden önce yürürlükte bulunan 5809 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesindeki suçları oluşturduğu belirlenerek yapılan incelemede; Sanıkların yargılama konusu eylemleri için, 5809 sayılı Kanun'un 56 ncı maddesinin ikinci ve dördüncü fıkraları uyarınca belirlenecek cezaların türü ve üst haddine göre, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66 ncı maddesinin birinci fıkrasının (e) bendi ve 67 nci maddesinin dördüncü fıkrası gereği 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmış, dosya kapsamına göre 01.11.2010 olan suç tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar, 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiştir. IV. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Turgutlu 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 13.10.2015 tarihli ve 2014/107 Esas, 2015/506 Karar sayılı kararına yönelik Cumhuriyet savcısının temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükümlerin, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesinin birinci fıkrası gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesinin birinci fıkrasının (1) numaralı bendinin verdiği yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davalarının 5271 sayılı Kanun’un 223 üncü maddesinin sekizinci fıkrası gereği gerçekleşen olağanüstü zamanaşımı nedeniyle, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle DÜŞMESİNE, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 20.11.2023 tarihinde karar verildi.