Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2019/10020 E. 2023/5827 K. – Resmi Belgenin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/370 E., 2015/553 K. SUÇ : Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararı ile sanık hakkında resmi belgede sahtecilik suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 204 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62, 53 ve 58 inci maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve tekerrüre karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi, kimliği kötü amaçla kullanmadığına, daha önce aynı eylemden dolayı ceza aldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Olay tarihinde başka suçlardan hakkında yakalama kararları bulunan sanığın, müştekinin kimlik bilgileri ve kendi fotoğrafıyla nüfus müdürlüğüne başvurup aldığı nüfus cüzdanını kolluk görevlilerine ibraz etmek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılmasına dair temyiz incelemesine konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

IV. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan olarak yanlış yazılan suç isminin resmi belgede sahtecilik olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür. 2. Dosya kapsamında toplanan delillere göre, sanığın Çorlu 6. Asliye Ceza Mahkemesinin 2015/259 Esas ve 2015/968 Karar sayılı dosyasındaki eyleminin iftira suçuna ilişkin olduğu, adı geçen dosyada sahtecilik eyleminin dava konusu edilmediği anlaşılmakla, sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan mahkumiyetine ilişkin Mahkemenin kabul ve uygulamasında bir isabetsizlik görülmediğinden hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanığın mükerrir olmasına ve hükmedilen hapis cezasının süresine göre erteleme, seçenek yaptırım ve hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumlarının uygulanamayacağı anlaşılmakla, hükümde bu yönüyle de hukuka aykırılık bulunmamıştır. 4. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir.

Ancak; adli emanetin 2015/238 sırasında kayıtlı suça konu belgenin dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi, hukuka aykırı olup söz konusu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen incelemeye konu kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasından "... TCK nun 54 maddesi gereğince MÜSADERESİNE" ibaresinin çıkartılarak, yerine "dosyada delil olarak saklanmasına" ibaresinin yazılması suretiyle hükmün, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA,

Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,

17.07.2023 tarihinde karar verildi.