Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2017/2240 E. 2019/388 K. – Mühür Bozma

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Mühür bozma HÜKÜM : Mahkumiyet Sanığın 04.06.2013 tarihli mühür bozma fiili nedeniyle 20.06.2013 tarihinde iddianame düzenlendikten sonra 25.06.2013 tarihinde tekrar mühür bozma fiilinin aradaki hukuki kesinti nedeniyle, sanığın fiillerinin iki ayrı suç oluşturduğu gözetilmeden, zincirleme suç kabul edilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni sayılmamıştır. 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesi’nin 08.10.2015 tarihli, 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. Yapılan yargılama sonucu, toplanan deliller gerekçeli kararda gösterilip tartışılarak; sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa göre vasfı tayin edilmiş, cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik bulunmadığı anlaşılmış, sanığın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan, hükmün ONANMASINA, 14.01.2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.