Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2017/10018 E. 2021/4960 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Defter ve belge gizlemek HÜKÜM : Beraat Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 23.11.1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı kararında da açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmayacağı cihetle; sanık hakkında düzenlenen 10.10.2013 tarihli vergi inceleme raporu içeriğinde "söz konusu defter ve belgeler eski muhasebecimizdeyken biz muhasebecimizi değiştirmek istedik. Daha sonra bu defter ve belgeler bize teslim edilmedi. Bu yüzden defter ve belgelerimizi size ibraz edemiyoruz" şeklinde beyanı üzerine muhasebecisiyle telefonda görüşüldüğü ve muhasebecisinin elinde bulunan tüm defter ve belgeleri sanığa teslim ettiğini belirttiği bilgisine yer verilmesi sanığın sorguda ise "... İşlemlerim ile muhasebecim ilgileniyor. İş yerim faal durumdadır..." şeklinde savunması karşısında; gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından o tarihteki muhasebecisinin açık kimlik bilgileri tespit edilip CMK'nin 46/1-c maddesi kapsamında çekinme hakkı hatırlatılarak tanık olarak dinlenmesi, kendisinden defter ve belgeleri sanığa teslim edip etmediğinin, bu hususta teslim tesellüm tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı, 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 08/06/2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.