Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2013/10420 E. 2013/11588 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet 7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 21. maddesine göre, yapılacak tebligatın geçerlilik koşulları Tebligat Tüzüğü'nün 28. madddesinde gösterilmiş olup, anılan maddeye göre "adreste bulunmama sebeplerini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, zabıta amir ve memurları ile ihtiyar kurulu veya meclis üyeleri ve muhtardan tahkik edilerek beyanlarının tebliğ tutanağına yazılıp altının imzalatılması, imzadan kaçınma halinde de bu durumun yazılarak imzalanması" gerekmektedir. Sanık ...'a gönderilen tebligat evrakının anılan Kanun'un 21. maddesine göre tebliğine ilişkin tebligat parçasında, sanığın "taşınmış olduğu" belirtildiğinden tevziat saati sonrasında da ulaşılamayacak durumda adresten kalıcı olarak ayrıldığı anlaşılan sanığa Tebligat Kanunu'nun 21 ve Tüzüğün 28. maddelerine uygun yapılmış bir tebligat bulunmadığı, yokluğunda verilen mahkumiyet hükmünün 26.07.2011 tarihinde yapılan tebliğ işleminin geçersiz olduğu, sanığın 13.02.2006 tarihinde ceza infaz kurumuna alındığı anlaşılmakla; sanık tarafından Antalya 14. Asliye Ceza Mahkemesine verilen 16.01.2013 tarihli temyiz dilekçesinin öğrenme üzerine süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede; Sanıkların, müşteki adına muhtarlıktan temin ettikleri sahte nüfus cüzdanı talep belgesi ile nüfus müdürlüğünden suça konu sahte nüfus cüzdanını alarak noterde içeriği itibariyle sahte vekaletname düzenlettirmeleri şeklinde sübut bulan eylemlerinin TCK'nun 204/1-3, 43. maddelerine uyan suçu oluşturduğu gözetilmeden yazılı şekilde uygulama ile eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Hükmolunan netice ceza miktarı nedeniyle CMK'nun 231/5. maddesinin uygulama koşulları bulunmayan sanıklar hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı ve azaltıcı bir sebep bulunmadığı takdir kılınmış, savunmaları inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 7 ve 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca uygulanması gereken 765 ve 5237 sayılı TCK.nun hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçlar denetime olanak verecek şekilde gösterilip birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe Yasa belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştirilen hususlar dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 09.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.