Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/6904 E. 2012/12068 K. – Sahte Fatura

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahte fatura düzenlemek HÜKÜM : 1-213 sayılı VUK.nun 359/b-1, 765 sayılı TCK.nun 80, 59. maddeleri gereğince 17 ay 15 gün hapis cezası(2004 yılı) 2-213 sayılı VUK.nun 359/b-1.; 5237 sayılı TCK.nun 43/1, 765 sayılı Yasanın 59, 62. maddeleri gereğince 18 ay 22 gün hapis cezası.(2005 ve 2006 yılı) I-Sanığın 2004 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan mahkûmiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde: 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “2004 takvim yılında “sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK.nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suça konu düzenlenen en son fatura tarihi itibariyle 04.06.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK.nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK.nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, II-Sanığın 2005 ve 2006 takvim yıllarında “sahte fatura düzenlemek” suçlarından kurulan mahkûmiyet hükümlerine yönelik temyiz itirazlarına gelince: Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-Sanık hakkında cezasından takdiri indirim yapıldığı sırada uygulama maddesinin 5273 sayılı TCK.nun 62/1. maddesi yerine mülga 765 sayılı TCK.nun 59/2. maddesi olarak gösterilmesi, 2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun sanığın sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, takdiri indirim uygulanmasına ilişkin bölümlerdeki “TCK.nun 59/2” ibareleri ve 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler hükümden çıkartılıp yerlerine “5237 sayılı TCK.nun 62/1” ibareleri eklenilmek ve “53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, diğer bentlerde yazılı haklardan, cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 21.06.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.