Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/5642 E. 2013/11150 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik, nitelikli dolandırıcılık HÜKÜM : Her iki suçtan ayrı ayrı mahkumiyet I- Sanık hakkında “resmi belgede sahtecilik” suçundan kurulan hükme yönelen sanık ve müdafilerinin temyiz itirazlarının yapılan incelemesinde; Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin tahkikat neticelerine uygun olarak tecelli eden kanaat ve takdirine, tetkik olunan dosya içeriğine göre sanık ve müdafilerinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak; 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca lehe yasa belirlenirken suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK ile 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nun ilgili tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılmasında, sanığın adli sicil kaydındaki yerine getirilmiş ilamı nedeniyle 765 sayılı Yasanın uygulanması halinde tekerrür nedeniyle aynı Yasanın 81. maddesi uyarınca cezanın artırılması gerekeceği; 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlarda ise 5237 sayılı Yasanın tekerrüre ilişkin 58. maddesinin uygulanamayacağı gibi lehe Yasanın belirlenmesinde maddi ceza hukukuna ilişkin hükümlerin kendi içinde; infaz Yasasına ilişkin hükümlerin kendi içinde değerlendirilmesi gerektiği cihetle; 5237 sayılı TCK’nun 204/1, 62/1. maddeleriyle yapılacak uygulamanın 765 sayılı TCK’nun olaya uyan 342/1, 59, 81/1. maddeleriyle yapılan uygulamaya göre açıkça sanık lehine olduğu gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması yasaya aykırı ise de, Yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı Yasanın 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından 765 sayılı TCK'nun uygulanmasına ilişkin “342/1, 59/2, 81/2, 647 sayılı Yasanın 6. maddesi ile 5252 sayılı Yasanın 6/1. maddeleri çıkartılarak yerlerine sırasıyla "5237 sayılı TCK'nun 204/1, 62/1, 51." maddeleri yazılmak suretiyle sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezasına indirilmesine ve “sanığın TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası gereğince 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki haklarından koşullu salıverilme tarihine, birinci fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ye yasaya uygun bulunan hükmün, isteme aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, II- Sanık hakkında “nitelikli dolandırıcılık” suçundan kurulan hükme yönelen sanık ve müdafilerinin temyiz itirazlarına gelince; 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “nitelikli dolandırıcılık” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve lehe olan 765 sayılı TCK’nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği tarihten, temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık ve müdafilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK’nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.