Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2012/23587 E. 2013/704 K.

Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 01.08.2012 gün ve 2012/12711/45438 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 16.08.2012 gün ve KYB.2012/211033 sayılı ihbarnamesiyle; Dolandırıcılık suçundan şüpheliler ... ve Moiz Mitrani haklarında yapılan soruşturma evresi sonucunda İzmir Cumhuriyet Başsavcılığınca düzenlenen 11/09/2011 tarihli ve 2011/45781 soruşturma, 2011/35187 sayılı kovuşturmaya yer olmadığına dair karara karşı yapılan itirazın reddine ilişkin Karşıyaka 1. Ağır Ceza Mahkemesince verilen 25/11/2011 tarihli ve 2011/2693 değişik is sayılı kararını kapsayan dosyanın incelenmesinde; şikâyetçilerin, şüphelilerin dolandırıcılık yaptığı iddiası üzerine yürütülen soruşturma sonucu şüpheliler hakkında kamu davası açmayı haklı gösterecek delil elde edilemediği gerekçesiyle kovuşturmaya yer olmadığına dair karar verilmiş ise de, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 160. maddesinde yer alan "Cumhuriyet savcısı, ihbar veya başka bir suretle bir suçun işlendiği izlenimini veren bir hâli öğrenir öğrenmez kamu davasını açmaya yer olup olmadığına karar vermek üzere hemen işin gerçeğini araştırmaya başlar. Cumhuriyet savcısı, maddî gerçeğin araştırılması ve adil bir yargılamanın yapılabilmesi için, emrindeki adlî kolluk görevlileri marifetiyle, şüphelinin lehine ve aleyhine olan delilleri toplayarak muhafaza altına almakla ve şüphelinin haklarını korumakla yükümlüdür." şeklindeki düzenleme karşısında, Cumhuriyet savcısının soruşturma yapmak zorunda olduğu, Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 14/11/2007 tarihli ve 2007/9636-9375 sayılı ilâmında da belirtildiği üzere, şüpheli Moiz Mitrani'nin banka kredisi ile taşınmazları satın aldığı yönündeki savunması karşısında, gerçekte taşınmaz alımında banka kredisinin şüpheli tarafından kullanılıp kullanılmadığı, kullanılmış ise kredinin niteliği ve miktarı konularında ilgili bankalardan da araştırma yaptırılarak, Şişli Cumhuriyet Başsavcılığının 2010/25881 soruşturma sayılı dosyasının getirtilerek incelenmesi gerekirken, şikâyetçilerin yaptığı şikâyet üzerine yeterli araştırma yapılmadığı, ortada 5271 sayılı Kanun'a uygun bir soruşturmanın bulunmadığı bir durumda, anılan Kanun'un 160. maddesi ve diğer maddeleri uyarınca soruşturma yapmasını sağlamak maksadıyla itirazın kabul edilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde reddine karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması istemiyle dairemize gönderilen dosya incelenerek gereği görüşüldü: Şikâyet, soruşturma evrakı ve kovuşturmaya yer olmadığı kararının konusunun dolandırıcılık suçuna yönelik bulunmasına, kanun yararına bozma isteminin kapsamı ile 2797 sayılı Yargıtay Yasası'nın 6110 sayılı Yasa ile değişik 14. maddesine ve Yargıtay Büyük Genel Kurulu'nun 12.05.2011 gün ve 2011/1 sayılı iş bölümü kararına göre kanun yararına bozma istemini inceleme görevinin Yüksek 15. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli Daireye gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.01.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.