Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/5669 E. 2013/3527 K. – Kredi Kartının

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması suçuna teşebbüs HÜKÜM : Mahkumiyet Sanığın ... adına düzenlenmiş sahte kredi kartı ile müştekinin sahibi olduğu kuyumcu dükkanına giderek iki adet altın bilezik satın almak istediği sırada kredi kartının geçirildiği POS cihazının onay vermemesi üzerine alışverişi tamamlayamadan işyerinden ayrıldığının iddia edildiği olayda; 5237 sayılı TCK'nun 245/3. maddesi uyarınca tayin olunan temel cezadan, teşebbüs nedeniyle aynı Yasanın 35/2. maddesi uyarınca indirim yapılırken eylemin sahte kredi kartı üretmek fiilini de kapsadığından sonuç cezanın 5237 sayılı TCK'nun 245/2. maddesinde öngörülen cezadan daha az olamayacağı dikkate alınmadan, en üst oranda indirim yapılarak eksik ceza tayini isabetsizliği aleyhe temyiz bulunmadığından, yine Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 04.03.2008 gün ve 47/43 sayılı kararında açıklandığı üzere sanığın daha önce bir kez tanınmış olan atıfetin genişletilmesi suretiyle hakkaniyete aykırı, adalet ve eşitlik ilkelerinin zedelenmesine yol açacak biçimde önceki yanılgılı uygulama nedeniyle ortaya çıkan hafif sonuç cezadan ikinci kez mahkûmiyetin sonuçlarını da kapsayacak şekilde yararlandırılmasının mümkün bulunmadığı cihetle, hükmolunan hapis cezası takdiren asgari hadden tayin olunduğu halde aynı gerekçeler ile hapis cezası yanında hükmolunan adli para cezasının birim gün sayısının alt sınırdan uzaklaşılarak 30 gün tayini suretiyle gerekçede çelişkiye düşülmesi isabetsizliği bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık ve müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı TCK.nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın c bendindeki sanığın alt soy üzerindeki hak yoksunluğunun şartla tahliye tarihine kadar, diğer hak yoksunluklarının ise hapis cezasının infazına kadar uygulanacağının gözetilmemesi, Yasaya aykırı ise de; yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususun CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulamasına ilişkin kısmın çıkartılarak yerine “ Sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53. maddenin 3. fıkrası uyarınca 1.fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkilerine ilişkin haklardan koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya skadar yoksun bırakılmasına" ibaresinin eklenmesi suretiyle eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.