Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/12435 E. 2011/24222 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Banka ve kredi kurumlarını araç olarak kullanmak suretiyle dolandırıcılık HÜKÜM : Direnme, 5237 sayılı Kanunun 158/1-f, 43, 62, 53/1. maddeleri uyarınca 2 yıl 1 ay hapis ve 2500 TL apc, hak yoksunluğu, vekalet ücreti Sanığın, ...'na ait kredi kartını kuryeden teslim alıp kullanarak haksız yarar sağladığının iddia ve kabul olunmasına göre, eylemin suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun 245/1. maddesindeki "Banka veya Kredi Kartının Kötüye Kullanılması" suçunu oluşturacağı gözetilerek, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, bu madde ile 765 sayılı TCK.nun 504/3. maddesi karşılaştırılarak lehe Yasanın tespiti gerektiği gözetilmeden, karşılaştırma 5237 sayılı TCK.nun 158/1-f, 43 ve 62. maddeleriyle yapılarak 5237 sayılı TCK.nun lehe olduğunun kabulüyle yazılı şekilde uygulanma yapılması karşı temyiz olmadığından bozma sebebi sayılmamıştır. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde cezayı artırıcı ve azaltıcı sebeplerin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştirilen husus dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin suç kastının bulunmadığına, eksik soruşturmayla karar verildiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 29.12.2011 gününde oybirliği ile karar verildi.