Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2011/12149 E. 2013/2539 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 20.02.2007 gün, 46/39 ve 29.05.2007 gün, 114/113 sayılı kararlarında da açıklandığı üzere, 5271 sayılı CMK’nun 232. maddesinin 6. fıkrası uyarınca, hüküm fıkrasında kanun yollarına başvurma olanağı bulunup bulunmadığı, başvuru olanağı varsa süresi ve merciinin tereddüte yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesinin gerektiği, aynı Kanunun 34. maddesinin 2. fıkrasında da, kararlarda başvurulabilecek kanun yolu, süresi, süre başlangıcı, mercii ve şekillerinin gösterilmesinin zorunlu olduğu, mahkemenin 11.02.2009 gün 2006/218 Esas ve 2009/148 Karar sayılı kararında ise, süre başlangıcı ile temyiz başvuru şeklinin açıkça gösterilmediği anlaşılmakla sanığın 20.03.2009 tarihli tebliğ üzerine 30.03.2009 günlü temyizinin süresinde olduğunun kabulüyle yapılan incelemede; Sanık hakkında daha ağır cezayı içeren Eyüp 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 01.12.2003 gün 2001/543 Esas- 2003/832 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Sanık hakkında, toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı sebebin bulunmadığı ve azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 18.02.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.