Yargıtay · 11. Ceza Dairesi
Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/9197 E. 2012/3598 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 11. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2010/9197
- Karar No
- 2012/3598
- Karar Tarihi
Resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan sanık ...'in 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 206/1, 52/2. maddeleri uyarınca 600 yeni Türk lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair Gaziantep 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.02.2008 tarihli ve 2007/551 esas, 2008/55 sayılı kararının infazı sırasında, 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1. maddesi gereğince yapılan inceleme sonucu 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesinin yargılama yöntemine ilişkin olması sebebiyle geçmişe uygulanacağından önceki hükmün infazına ilişkin aynı Mahkemenin 18.07.2008 tarihli ve 2007/551 esas, 2008/55 değişik iş sayılı kararın tüm dosya kapsamına göre. 08.02.2008 tarihinde yürürlüge giren 5728 sayılı Temel Ceza Kanunlarına Uyum Amacıyla Çeşitli Kanunlarda ve Diğer Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un geçici 1. maddesinin ikinci fıkrasında yer alan “ Bu Kanun yürürlüğe girdiği tarihten önce kesinlemiş ve infaz edilmekte olan mahkumiyet kararları hakkında, lehe kanun hükümleri, hükmü veren mahkemece 13.12.2004 tarihli ve 5275 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin infazı Hakkında Kanunun 98 ila 101. maddeleri dikkate alınmak ve dosya üzerinden incelenmek suretiyle belirlenir. Ancak, hükmün konusunun herhangi bir inceleme, araştırma, delil tartışması ve takdir hakkının kullanılmasını gerektirmesi halinde inceleme, duruşma açılmak suretiyle yapılabilir.” şeklindeki düzenleme dikkate alınarak karar verilmesi yerine yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 309. maddesi uyarınca, anılan kararın bozulması lüzumu Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğü ifadeli 12.05.2010 gün ve 2010/5542-30616 sayılı kanun yararına bozmaya atfen Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 03.06.2010 gün ve KYB.201013335 sayılı ihbarnamesiyle daireye ihbar ve dava evrakı tevdii kılınmakla incelenip gereği görüşüldü: İncelenen dosya içeriğine göre; sanık ...’in resmi belgenin düzenlenmesinde yalan beyan suçundan yapılan yargılaması sonucunda 5237 sayılı TCK.nun 206/1, 52/2. maddeleri uyarınca 600,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Gaziantep 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 13.02.2008 gün ve 2007/551 Esas ve 2008/55 Karar sayılı kararının infazı sırasında Gaziantep Cumhuriyet Başsavcılığı infaz bürosunun 09.05.2008 gün ve 2008/4-361 ilamat sayılı yazısı ile hükmü veren mahkemeden hükümlü hakkında 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231/5. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunda bir karar verilmesinin talep edilmesi üzerine Gaziantep Sulh Ceza Mahkemesince 18.07.2008 gün ve 551/55 sayılı Ek karar ile hükümlünün katılanın ve kamunun zararını karşılamadığı ve CMK.nun 231. maddesinin bir usul hükmü olup geçmişe yönelik uygulanmayacağı gerekçeleri ile uyarlama talebinin reddine karar verildiği anlaşılmakla; her ne kadar mahkemenin ret gerekçeleri; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kurumunun karma hukuki niteliği nazara alındığında, bu kurumun kesinleşmiş, infaz edilmekte olan ve hukuki yararı bulunmak koşuluyla infaz edilmiş hükümler yönünden de uygulanması zorunlu bulunduğu ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK’nun 231/6-c madde ve bendinde ön koşul olarak işaret olunan zarar kavramının kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olup manevi zararların bu kapsamda olmadığı gözetildiğinde; isabetsiz ise de asıl hükmün kurulduğu 13.02.2008 tarihinde 5728 sayılı Yasanın yürürlükte bulunduğu ve asıl hükümde yapılması gereken bir tartışmanın infaz sırasında ek karar ile yapılamayacağı cihetle; uyarlama talebinin reddi kararı sonucu itibariyle doğru bulunduğundan ve açıklanan bu nedenle kanun yararına bozma istemi yerinde görülmediğinden CMK.nun 309. maddesi uyarınca kanun yararına bozma isteminin REDDİNE, dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına İADESİNE, 15.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.