Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/2417 E. 2012/17158 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK.nun 204/1. maddelerince 2 yıl hapis cezası (ayrıca TCK.nun 53/1. maddesi) Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 29.05.2007 gün 7/114-113 sayılı kararında açıklandığı üzere gerek yüze karşı, gerekse gıyapta verilen hüküm ve kararlarda, başvurulacak yasa yolunun, süresinin, başvuru yapılacak merci ile başvuru şeklinin belirtilmesi gerekmekte olup, 10.08.2007 gün 2006/847 Esas, 2007/654 Karar sayılı hükümde başvurulacak yasa yolunun şeklinin ve başvuru süresinin ne zaman başlayacağının gösterilmediği cihetle temyiz süresinde kabul edilip incelenerek gereği görüşüldü; Tekerrüre esas sabıkası bulunan sanık hakkında TCK'nun 58. maddesinin uygulanmaması isabetsizliği aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 1-Hükmün gerekçesinde 5271 sayılı Ceza Yargılaması Yasasının 230. maddesine uygun biçimde, suç oluşturduğu kabul edilen eylem gösterilerek nitelendirmesinin yapılması, iddia ve savunmada ileri sürülen görüşler ile Cumhuriyet savcısının esas hakkındaki görüşünün yazılması, kararın gerekçe bölümünde 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca, suç tarihinde yürürlükte bulunan 765 sayılı TCK.nun ilgili tüm hükümleri ile sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK.nun tüm hükümleri ayrı ayrı uygulanıp, cezaların kişiselleştirilmesinden sonra elde edilecek sonuçların denetime imkan verecek şekilde karşılaştırılması suretiyle lehe Yasanın belirlenmesi gerektiği gözetilmeden bu kurallara uyulmaksızın ve gerekçesiz olarak hüküm kurulması, 2-Müşteki ...'nca Ankara Cumhuriyet Başsavcılığına verilen 07.09.2005 tarihli suç duyurusu yazısında, sanık tarafından düzenlenerek ilgili odaya ibraz edilen sanığın üniversitenin elektrik mühendisliği bölümünü bitirdiğine dair diplomanın gerçekliği hakkında oda yetkililerinde oluşan şüphe üzerine, diplomanın verilmiş gibi gösterildiği Yıldız Teknik Üniversitesinden teyit yoluna gidilmesi ve belgede sahtecilik suçlarında iğfal kabiliyetinin suçun unsuru olması karşısında, gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde belirlenmesi bakımından; suça konu diploma suretinin kuruma ibraz edildiğinde sahteciliğin ilk bakışta anlaşılıp anlaşılmadığı, ilgili belgenin doğruluğunun kurumdan sorulmasının mutad olup olmadığı ve ilgililerdeki tereddüdün neden hasıl olduğunun araştırılıp ve suça konu sahte diplomanın aslının bulunup bulunmadığının sanıktan sorularak varsa aslının istenmesi, ...'ndan sanık tarafından sunulan onaylı örneği ile ilgili üniversiteden karşılaştırmaya esas orjinali de getirtilip incelenerek sonucuna göre sanığın hukuki durumunun tayin ve takdiri gerektiği gözetilmeden bilirkişinin yetersiz raporuna dayanarak yazılı şekilde karar verilmesi, Suça konu belge hakkında bir karar verilmemesi, Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 321. maddesi uyarınca istem gibi BOZULMASINA, 11.10.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.