Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/17015 E. 2013/2571 K. – Resmi Belgede

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : Mahkumiyet Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: 1-5237 sayılı TCK'nun 43. maddesinin uygulanabilmesi için "bir suç işleme kararının icrası kapsamında, değişik zamanlardan bir kişiye karşı aynı suçun birden fazla işlenmesi" gerektiği, dosya kapsamından suça konu sahte plakalar ve sahte motorlu araç tescil ile trafik belgelerinin farklı tarihlerde yapıldığına dair kesin delil bulunmayıp, TCK'nun 43/1. maddesi uyarınca fiilin aynı anda işlendiğinin kabul edilmesi gerekliliği karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanamayacağı ancak belge sayısının 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel cezanın belirlenmesi sırasında nazara alınabileceği, eylemin kül haline 5237 sayılı Yasanın 204/1. maddesinde öngörülen "resmi belgede sahtecilik" suçunu oluşturacağı gözetilmeden, yazılı şekilde, şartları oluşmadığı halde 5237 sayılı TCK'nun 43. maddesi uyarınca artırım yapılarak fazla ceza tayini, 2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün sadece kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de; yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen yukarıda yazılı hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında kurulan hüküm fıkralarında yer alan TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımlar tümden çıkarılarak “sanığın, 5237 sayılı TCK'nun 53/3. maddesi uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine kadar, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına”, yine hüküm fıkrasında yer alan TCK'nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısım çıkarılarak sonuç cezanın 2 yıl 6 ay hapis cezasına indirilmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.02.2013 tarihinde oy birliği ile karar verildi.