Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2010/11450 E. 2011/392 K. – Dolandırıcılık

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Dolandırıcılık HÜKÜM : 765 sayılı TCK.nun 503/1, 62, 72 ve 647 sayılı Yasanın 4.maddeleri ger.3606 YTL.apc.

Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 18.03.2008 gün ve 7/56 Sayılı Kararında açıklandığı üzere, sanığın haberdar olmadığı zorunlu müdafiiye yapılan tebligat hukuki sonuç doğurmayıp, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 07.11.2006 gün ve 6/213 sayılı kararında açıklandığı gibi, mahkemece verilen hükümde 5271 sayılı CMK.nun 34/2 ve 232/6. maddelerinde belirtilen şekilde başvurulabilecek kanun yolunun başvuru süresinin başlama tarihi şüpheye yol açmayacak surette açık biçimde gösterilmediğinden ve 5271 sayılı CMK’nun 42/1 maddesi uyarınca, eski hale getirme talebi hakkında esas talebi inceleyecek mercii tarafından karar verilebileceğinden hukuki değerden yoksun ve yok hükmünde olan temyizin ve eski hale getirme talebinin reddi ile hüküm kesinleşmediğinden geçersiz olan hükümlü sıfatıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına ilişkin ek kararlar kaldırılarak, süresinde kabul edilen temyiz itirazlarının incelenmesinde; 5237 sayılı TCK.nun 7/2. maddesi gözetilerek; 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca "hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının" takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK. nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.01.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.