Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/8749 E. 2012/4430 K. – Kredi Kartının

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kredi kartının kötüye kullanılması HÜKÜM : TCK'nun 245/3, 43/1, 62, 52/2, 53/1-a, b, d, e maddeleri gereğince; 4 yıl 2 ay hapis ve 500.00 YTL adli para cezası, yasada sayılan haklardan yoksun bırakılmasına Dosya arasında mevcut Bankalararası Kart Merkezi’nin 17.05.2006 günlü cevabi yazısından sanığın alışveriş yapmakta kullandığı kredi kartının sahte oluşturulduğunun ve kart bilgilerinin Ussa Federal Savings Bank'a ait olduğunun belirtildiği, 5237 sayılı Kanunun 245. maddesinde 5560 sayılı Yasanın 11. maddesi ile yapılan değişikliğin anılan maddenin 1. fıkrasındaki suçu kapsadığı, sanığın kart bilgileri kopyalanmış kredi kartını kullanması suçunun ise aynı maddenin 3. fıkrasına uygun bulunduğu, suça konu kredi kartının kullanıldığı tarih itibariyle 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun yürürlükte bulunması sebebiyle mahkemenin lehe yasa tespiti yapmasında zorunluluk bulunmadığı anlaşıldığından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı arttırıcı ve azaltıcı sebebin nitelik ve dereceleri takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının c bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasasa aykırı ise de, yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, 5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm hüküm fıkrasından çıkartılarak, yerine, “sanığın 53. maddenin 1. fıkrasının c bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan ise cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 29.03.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.