Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/576 E. 2012/4915 K. – Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Sahtecilik HÜKÜM : 5237 sayılı TCK 204/1. maddesine göre 2 yıl hapis cezası, Somut olayda sanık ...'in gayrıresmi birlikte yaşadığı ...'dan olan 5 çocuğunu müşteki eşinden olmuş gibi aynı anda nüfusa kaydettirdiği; 5237 sayılı TCK' nun 43. maddesinde, 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak “değişik zamanlarda” denilmesi karşısında, aynı anda işlenen eylemlerde zincirleme suça ilişkin hükümlerin uygulanma olanağının bulunmaması sebebiyle 5237 sayılı TCK sanık lehine olduğundan tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir. Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 12.12.2006 gün ve 301/296 sayılı kararında da açıklandığı üzere; “belli hakları kullanmaktan yoksun bırakılma” başlığı altında yeni sistemde güvenlik tedbiri olarak düzenlenmiş bulunan ve hapis cezasına mahkûmiyetin yasal sonucu olan hak mahrumiyetleri kararda gösterilmemiş olsa bile kazanılmış hakka konu olamayacağından, 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bozma sonrası mahkemesince, aksi takdirde infaz sırasında dikkate alınması mümkün görülmüştür. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak: Hükümden sonra 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik CMK.nun 231. maddesi uyarınca sanık hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının takdir ve değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 09.04.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.