Yargıtay · 11. Ceza Dairesi

Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/22010 E. 2012/10683 K. – Resmi Belgede

Konu: Resmi Belgede Sahtecilik

Mahkeme
Yargıtay
Daire
11. Ceza Dairesi
Esas No
2009/22010
Karar No
2012/10683
Karar Tarihi
Konu
Resmi Belgede Sahtecilik

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Resmi belgede sahtecilik HÜKÜM : TCK.nun 204/1, 43, 62, 53/1, 54. maddeleri gereğince; 2 yıl 1 ay hapis ve yasada sayılı haklardan yoksun bırakılmasına, emanetteki tabanca ve mermilerin müsaderesine Suçtan önce kasıtlı bir başka suçtan mahkûmiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasayla değişik CMK’nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ve kovuşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak; 1-Sanık yakalandığında görevli memurlarca üzerinde yapılan arama neticesinde suça konu sahte nüfus cüzdanı ve sürücü belgesinin aynı anda ele geçtiği somut olayda; suça konu sahte belgelerin farklı zamanlarda düzenlendiklerine veya kullanıldıklarına ilişkin de dosyada bir delil bulunmadığı ve 5237 sayılı TCK’nun 43/1. maddesinde 765 sayılı Yasanın 80. maddesinden farklı olarak "değişik zamanlarda" denilmesi karşısında zincirleme suç hükümlerinin uygulanma olanağı bulunmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulmak suretiyle fazla ceza tayin edilmesi, 2-5237 sayılı Yasanın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c ) bendinde yer alan hak yoksunluğunun, aynı maddenin 3. fıkrasına göre koşullu salıverilen hükümlünün kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilmeye kadar uygulanabileceği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nun 43. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısmın tamamen çıkartılması, TCK'nun 62. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümden “2 yıl 1 ay” ibaresi çıkarılıp yerine “1 yıl 8 ay” ibaresinin eklenmesi ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “sanığın 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık haklarından koşullu salıverilme tarihine, 1. fıkrada yazılı diğer haklardan cezanın infazı tamamlanıncaya kadar yoksun bırakılmasına” denilmek suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 05.06.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 11. Ceza Dairesi, E. 2009/22010, K. 2012/10683, T. 05.06.2012, www.arakarar.com/karar/yargitay-11-ceza-dairesi-2009-22010-e-2012-10683-k-7808edbb2e93