Yargıtay 11. Ceza Dairesi 2009/19638 E. 2012/2114 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Başkalarına ait kimlik veya kimlik bilgilerini kullanma, sahte nüfus cüzdanı kullanma HÜKÜM : 5237 sayılı TCK'nun 268. maddeleri delaletiyle 267, 269, 53/1-2. maddeleri gereğince 2 ay 12 gün hapis; 765 sayılı TCK'nun 350/2-3. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezasıyla hükümlülüğe ilişkin. Sanığın 16.02.2005 ve 17.02.2005 tarihleri arasında göz altında geçirdiği sürenin verilen ceza süresinden mahsubunun infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı görülmüştür. 15.02.2005 günü ... isimli kişiye ait otodan hırsızlık yapıp kaçtığı esnada geçirdiği kaza nedeniyle yaralanan sanığın araç sahibi tarafından hastaneye tedavi amacıyla götürüldüğü,burada sanığın üzerinde taşıdığı suça konu ... adına düzenlenmiş sahte nüfus cüzdanını verdiği ve gerçekte var olduğu anlaşılan ...'nın kimlik bilgilerini kullandığı olayda,sanığın ibraz ettiği kimliğin sahte ve asıl isminin ise ... olduğunun hastanede görevli polis memurlarınca yapılan araştırma sonucu tespit edildiği ve sanığın gözaltına alındığı, sanığın kendiliğinden iftirasından dönmediği, bu nedenle iftira suçundan dolayı kurulan hükümde 5237 sayılı TCK'nun 269. maddesinin uygulama koşullarının oluşmadığı gözetilmeden, yazılı şekilde uygulama yapılması, TCK'nun 268. maddesi yollaması ile 267. maddesi gereğince tayin edilen 1 yıl temel hapis cezası süresinden TCK'nun 269/1. maddesi uyarınca yapılan indirim neticesinde hapis cezasının 2 ay 13 gün yerine 2 ay 12 gün olarak hesaplanması suretiyle 1 gün eksik ceza tayini ve sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil eden hapis cezasına mahkumiyetinin bulunmasına rağmen 765 sayılı TCK'nun 350/2. maddesi uyarınca hükmolunan hapis cezasında TCK'nun 81/1. maddesine göre artırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizlikleri aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Daha önce kasıtlı bir suçtan mahkumiyeti bulunması nedeniyle 5728 sayılı Yasa ile değişik CMK.nun 231. maddesinin uygulanması olanağı bulunmayan sanık hakkında toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçlarının sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin bulunmadığı ve cezayı azaltıcı sebebin nitelik ve derecesi takdir kılınmış, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece suç tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun somut olaya ilişkin ilgili bütün hükümleri ayrı ayrı tatbik olunarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle lehe kanun belirlenmiş, incelenen dosyaya göre verilen hükümlerde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanığın verilen ceza miktarının haksız olduğuna ilişen ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin istem gibi ONANMASINA, 23.02.2012 gününde oybirliğiyle karar verildi.